510

دلائل مشروعيت زيارت

زيارت به طور مطلق و بنابر چهار دليل، امرى مشروع مى‌باشد:

1. قرآن

خداوند تبارك و تعالى مى‌فرمايد: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً» ¹ هر گاه آنان زمانى كه بر خويش ستم كرده‌اند نزد تو (اى رسول خدا) بيايند و استغفار كنند و پيامبر براى آنان طلب آموزش كند، خداوند را توبه پذير و رحيم خواهند يافت.

زيارت نوعى حاضر شدن نزد زيارت شونده است، خواه براى استغفار باشد يا غير آن. وقتى رجحان چنين عملى در حيات پيامبر صلى الله عليه و آله ثابت شود، همين امر بعد از رحلت او نيز ثابت است، چون پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله داراى حيات برزخى است و سلام زاير را مى‌شنود و اعمال او نزد آن حضرت عرضه مى‌شود.

2. روايات

دربارۀ زيارت احاديث بسيارى به طريق مختلف و با مضمون‌هاى گوناگون وارد شده است. ²

حديث اول: از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود: «هر كس قبر مرا زيارت كند، شفاعتش بر من لازم مى‌گردد». ³

اين حديث داراى چهل منبع از كتاب‌هاى اهل سنت است. مؤلفان اين كتاب‌ها از حافظان و ائمۀ حديث مى‌باشند، از جمله:

1. عبيد بن محمد الوراق نيشابورى (م 255ق)؛

2. ابن ابى الدنيا ابوبكر القريشى (م 281ق)؛