410باشد اجر و پاداش و نتيجۀ آن زيارت عالى‌تر و پاك‌تر است.
زيارت امام يعنى تجليل و تكريم از مقام شهيد، يعنى اداى احترام به پيكرۀ دين و اسوۀ تقوا، زيارت يعنى ايجاد ارتباط معنوى با محبوب و بالأخره از دست دادن خودى و خودبينى و در پايان فانى شدن در سر هستى و پرده‌وار حبيب.
يكى از دستورات اكيد در اسلام زيارت قبور ائمۀ اطهار عليهم السلام است كه براى آن ثواب عظيمى ذكر شده است، زيرا حقيقت زيارت، ديدار مشتاقانۀ محبوب است.
شك نيست كه «زيارت» در اسلام، به‌خصوص در فرهنگ شيعه، جايگاه والايى دارد. امامان و اولياى خدا، تا حد بسيارى دعوت و تشويق به زيارت كرده‌اند.
پاداش‌ها و ثواب‌هاى فراوانى براى «زاير» بيان شده است. زيارت، در ارزش و پاداش، همپاى بسيارى از عبادات، بلكه برتر از آنها حتى جهاد و شهادت به حساب آمده است. مزارها در اسلام، از اعتبار خاصى برخوردار است.
مزورها، مورد تكريم فراوان قرار گرفته‌اند و «زيارتنامه»ها، يك دنيا تعليمات و فرهنگ و آموزش و تربيت را شامل است. راستى اين همه دعوت و تشويق به زيارت، چرا؟ اين همه پاداش و اجر و ثواب، براى هر قدم زيارت، براى چه؟ چه تناسبى ميان عمل زاير با آن پاداش‌هاى عظيم و خيره كننده و بهت‌آور است؟ مگر نه اين‌كه «اجر»، در مقابل «عمل» است؟ و مگر نه اين‌كه تناسبى بايد بين «كار» و «مزد» باشد؟
اساساً چرا بايد به زيارت رفت؟ فايدۀ زيارت براى زاير چيست؟ زيارتگاه‌ها چه نقش تربيتى و تهذيبى دارند و بايد داشته باشند؟ زيارتنامه‌ها چه متن‌هايى است و چه آموزش‌هايى دارد؟
در زيارت، بايد به «دل» پرداخت يا به «عقل»؟ زيارت، ريشه در منطق و برهان دارد، يا خاستگاه آن، وادى شور و شوق و جذبه و عرفان است؟ زيارت فقط در صدر اسلام، مهم و مفيد بوده، يا هميشه و هم اكنون هم سازنده و تعهد بار و رسالت