391امت تو چگونه مرا خوار و ضايع كردند، از گوهرت نگهدارى نكردند، اين شكواييه‌اى است به سوى شما تا هنگام ديدار فرا رسد». ¹

بار ديگر امام حسين عليه السلام به زيارت آمد و پس از بجا آوردن نماز فرمود: «خدايا اين قبر پيامبرت محمد صلى الله عليه و آله است و من پسر دختر پيامبرت هستم، براى من مشكلى پديد آمده كه خود آگاه هستى، خدايا من معروف را دوست دارم و منكر را انكار مى‌كنم، اى صاحب جلالت و بزرگى، از تو درخواست دارم به حق اين قبر و كسى كه در آن جاى گرفته، آنچه مورد پسند خود و رسول و مؤمنين است، براى من اختيار نمايى». ²

مخالفان زيارت مى‌گويند: نمى‌توان خداوند متعال را با جملۀ «بحق هذا القبر» سوگند داد و از او درخواست كرد، زيرا در پيشگاه خداوند كسى حقى ندارد و حق تنها ويژۀ مقام الوهيت است، در صورتى كه امام حسين عليه السلام با عمل خويش امور اشتباه را بر طرف نمود، به اين معنا كه خداوند متعال، گرچه حق مطلق را دارد، ولى بخشى از آن را به افراد خاصى واگذار كرده است.

سيرۀ امام سجاد عليه السلام

امام باقر عليه السلام فرمود: پدرم امام سجاد عليه السلام هنگامى كه به زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله تشريف مى‌برد؛ در كنار قبر ايستاده، سلام مى‌داد، سپس به قبر نزديك شده، آن را لمس مى‌كرد، پشت خود را به قبر تكيه مى‌داد و رو به سوى قبله چنين مى‌فرمود: «خدايا، كار و مشكل خود را نزد تو آوردم؛ پشت خود را بر قبر محمد صلى الله عليه و آله بنده و رسولت تكيه دادم، رو به سوى قبله‌اى كردم كه براى محمد صلى الله عليه و آله پسنديده‌اى، خدايا صبح كردم در حالى كه خوبى‌هايى را براى خودم اميد دارم، مالك نيستم و توان دفع بدى‌هايى كه بر خود ترس دارم، در خود نمى‌يابم، صبح كردم در حالى كه امور به دست توست، هيچ فقيرى نيازمندتر از من نيست و به آنچه از خوبى فرو فرستى نيازمندم». ³