331 أَنْجٰانٰا مِنْ هٰذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشّٰاكِرِينَ»؛ ¹ بگو چه كسى شما را از تاريكى‌هاى خشكى و دريا (به هنگام درماندگى) رهايى و نجات داد؟ در حالى كه او را آشكارا و در پنهانى مى‌خوانيد و (مى‌گوييد) اگر خداوند ما را از اين ظلمت رهايى دهد، از شكرگزاران خواهيم بود.

حال اگر همين ظلمت و تاريكى در يك سفر دريايى همراه با بيم موج و گردابى حايل محاصره شود، در چنين لحظاتى است كه انسان همه چيز را فراموش كرده و جز نور تابناكى كه در اعماق جانش مى‌درخشد كه او را به سوى مبدأيى مى‌خواند كه تنها اوست مى‌تواند چنان مشكلات را حل كند، در چنين حالتى از درون دل و جان خود او را مى‌خواند اين جاست كه انسان دست به دعا بر مى‌دارد، و همۀ اميدش به اوست و به غير از او دل به كسى نبسته است.

پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

«خير الدعاء الخفى و خير الرزق ما يكفى»؛ بهترين دعا آن دعايى است كه پنهانى و از روى اخلاص صورت گيرد و بهترين روزى آن است كه به قدر كافى باشد. ²

امام حسن عليه السلام فرمود: خداوند از دل پرهيزگار و دعاى پنهان آگاه است، چه بسا كسى قرآن را جمع كرده است و همسايه‌اش از وى خبر ندارد، چه بسا كسى فقه را بسيار مى‌داند و مردم بدان آگاهى ندارند و چه بسا شخصى نمازهاى طولانى مى‌گزارد و حتى نزد او ديداركننده هم هست و آنها بدان آگاهى ندارند. در مقابل، ما به دسته‌هايى برخورده‌ايم، اگر در يك نگاه عملى امكان سرّى انجام دادن آن باشد، آنها آن را مخفيانه انجام نمى‌دهند، و هميشه آن عمل را آشكارا، انجام مى‌دهند، آن عمل افشا نخواهد شد. ³

امام رضا عليه السلام فرمود: يك دعاى پنهانى برابر با هفتاد دعاى آشكار است و در روايت