313بعد از آن كه خداوند متعال آنها را بيدار كرد و به عين اليقين مردم آن زمان ديدند كه وعدۀ خداى به بعث و حشر راست است و ديگر بدانند كه در قيامت هيچ شك نيست، و در امكان و وقوع آن. 1
عده‌اى از مردم آن زمان گفتند: ساختمان درست كنيم مثل ديوار تا مردم نبينند و اينها كسانى بودند كه منكر حشر بودند، 2 دستۀ ديگر كه غالب بودند در امر دين گفتند:
بايد مسجدى فرا گيريم كه در آن نماز بخوانند، يعنى بر قبور آنها مسجد بسازيم، در نتيجه مردم به ياد اينها باشند.
معلوم مى‌شود كه متدينين آن زمان، حفظ قبور اصحاب كهف را به اين مى‌دانستند كه در آن جا مسجد ساخته شود تا مردم به زيارت آنها نايل گردند و بدين وسيله مثاب و مأجور شوند.
2. حضرت زينب عليها السلام 3(در مسير اسارت وقتى كه مشاهده كرد لشكريان طاغوت كشته‌هاى خود را دفن كردند، ديد حضرت زين العابدين صلوات اللّٰه عليه خيلى ناراحت است، به طورى كه نزديك است جان خود را از دست بدهد) خطاب به برادرزاده كرده اظهار داشت: به جزع و فزع نيندازد تو را به خدا قسم اين يك عهدى و پيمانى بود از جانب خداوند به جد تو (پيغمبر) و پدرت (على) و عموى تو (حسن) و به تحقيق خداوند عهد و ميثاقى از مردمان اين امت گرفته كه نمى‌شناسند آنها را فرعون‌هاى روى زمين كه خودشان شناسايى شده‌اند بين آسمانى‌ها (ملائكه و جنود معنوى). و آنها مى‌آيند براى جمع اين اعضاى متفرقۀ (شهداى كربلا) پس پنهان