253و إمام بيهقى از محمّد بن شهاب زهرى رحمه اللّٰه روايت مىكند كه گفت: كسانى كه از علما و دانشمندان ما رفتند و فوت كردند، مىگفتند: اعتصام و پيروى از سنت رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم نجات و پيروزى است.
و موفق الدين بن قدامه رحمه اللّٰه در كتاب خود: روضة الناظر در بيان اصول احكام چنين مىگويد: اصل و اساس دوم از دلايل، سنت رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم مىباشد و گفتار رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم حجت است، زيرا از دلايل معجزات بر صدق و راستى اوست، و بارى تعالى به طاعت او و تحذير از مخالفت او أمر فرموده است.
و إمام ابن كثير رحمه اللّٰه در تفسير اين آيه گويد: «فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخٰالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذٰابٌ أَلِيمٌ » 1. يعنى: از اوامر رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم ، آن هم طريقه و راه و روش و سنت و شريعت اوست، پس گفتار و كردار بنى آدم با گفتار و كردار رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم مقايسه و مطابقت مىشود، و آنچه موافق آن بود قبول، و آنچه مخالف آن بود مردود و بر قائل و گويندۀ او برگردانيده مىشود، و آن هم هر كه خواهد باشد.
چنانكه بخارى و مسلم در صحيح خود و ديگران از رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم روايت كردهاند كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم فرمودند:
«من عمل عملاً ليس عليه أمرنا فهو رد». متفق عليه. هر كس عمل و كردارى انجام دهد كه راه و روش ما بر آن نيست آن عمل و كردار مردود و غير قابل قبول است.
پس بترسد و برحذر باشد، كسى كه ظاهراً و باطناً مخالف شريعت رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم باشد «أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ» كه به آنان مصيبتى در قلبهايشان از كفر و نفاق و بدعت به وجود آيد. «أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذٰابٌ أَلِيمٌ» يعنى در دنيا به كُشتن و يا مجازات و يا زندان و غير از اينها مبتلا شوند.
إمام أحمد بن حنبل از عبدالرزاق از معمر از همام ابن منبه روايت كند كه أبوهريره گويد: رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم فرمودند:
«مَثَلى و مَثَلُكم كمثل رجلٍ إسْتَوقَدَ ناراً فلمّا أضاءت ما حولها