190مىفرمود كه خدا مرا گفت: اى پسر انسان آيا آنچه را كه مشايخ خاندان اسرائيل در تاريكى و هركس در حجرههاى بتهاى خويش مىكند ديدى. زيرا مىگويند كه خدا ما را نمىبيند و خدا اين زمين را ترك كرده است. 1
در متون مقدس مواردى از شفاعت كه ذكر شده است و آن درخواست نمودن عفو از شخصى كه تقصير دربارۀ او واقع شده مىباشد و شخص شافع، هم مدعى و هم مدعى اليه را مستخلص مىسازد و گاهى خود شافع براى دشمن خود شفاعت مىنمايد، چنانچه در رسالۀ پولس رسول به رومانيان در حق مردم مكتوب است كه مىگويد: «خدا قوم خود را كه از قبل شناخته بود،رد نفرموده است، آيا نمىدانيد كه كتاب در بارۀالياس چه مىگويد، چگونه بر اسرائيل از خدا استغاثه مىكند». 2 و يا در باب هشتم، آيۀ بيست و ششم همين رساله گويد: «و همچنين روح نيز، ضعف ما را مدد مىكند، زيرا كه آنچه دعا كنيم به طورى كه مىبايد نمىدانيم لكن خود روح براى ما شفاعت مىكند... » شايد مقصود اين باشد كه آنگونه كه مىپذيرد به ما مىآموزد كه چنين كنيم يعنى به ما الهام مىكند.
يهوديان در زياراتشان براى اجابت درخواستهاى خود، اظهار عجز و تواضع نموده و انابه مىكردند و براى بخشش گناهان خود روزه مىگرفتند و به خطاهاى خويش اقرار مىكردند، تا رضايت ذات اقدس الهى را به دست بياورند و درون خويش را آرام سازند. 3
ارسال سلامها و درودها براى صالحان
سلام و درود به بندگان صالح، چه آنانى كه از دنيا رفتهاند و چه حاضرين در ميان امتها، امرى معمول بوده است. در متون مقدس به خصوص در رسالههاى پولس رسول، اين سلامها و درودها براى درگذشتگان و حاضران زياد به چشم مىخورد: