180شكوفه نموده بود و دو لوح عهد كه احكام بر آنها مكتوب بود، در كنار كتاب تورات داخل آن گذاشته بودند. (حقّه مَنّ و عصاى هارون در زمان سليمان در آن نبود).
مقدّمه
خداوند پس از خلقت حضرت آدم و حوا جايگاه آنان را باغ عدن قرار داد و آن را برايشان پربركت ساخت. آنها را نسبت به حسادتها و شرارتهاى شيطان آگاه كرد.
اما آنها فريب خوردند و از باغ رانده شدند. آدم و همسرش از عملى كه مرتكب شده بودند توبه كردند و خداوند توبۀ آنها را پذيرفت، زيرا كه او توبهپذير مهربان است. 1
اما به سبب اين غفلت، آنها را به روى خاك فرستاد تا در آنجا توالد و تناسل كنند و براى اينكه نسل او نيز مورد آزمايش قرار گيرد، براى هدايت آنان پيامبرانى را فرستاد تا احكام الهى را بر آنها بيان كنند و آنها را از طغيان و سركشى بازدارند. سلسلۀ اين انبيا از حضرت آدم شروع شده و تا حضرت خاتم به پايان رسيده است.
حس خداجويى و ارتباط داشتن با خداى يكتا همواره در نسل آدم بوده است و انسان پيوسته بازگشت به اصل خود را جستوجو مىكرده است. آنچه باعث فلاح و رستگارى يا ضلالت و عقوبت بشر گرديده، انتخاب راه درست يا نادرست در اين بازگشت بوده است. از آن پس بعضى راهى را كه انبيا راهنماى آن بودهاند انتخاب و طى كردهاند، و جماعت كثيرى كه هواى نفس بر آنها غلبه داشت، كالاى دنيا را برگزيدند و راهنمايشان شيطان شد.
آنچه كه بشر در طول تاريخ به دنبال آن بوده است، راههاى رسيدن به خداست كه اين راهها در زمانها و در مكانهاى مختلف، شكل و قالب خاصى داشته است.
از جمله فرايضى كه ايجاد كنندۀ اين ارتباط بوده و از آدم عليه السلام تا خاتم صلى الله عليه و آله اهميت خاص خود را داشته، راز و نياز با خداوند بوده است كه به شكلهاى مختلفى، چون دعا و نماز و زيارت و... تجلى يافته است.