144شخصى كه بار سفر براى زيارت بر بسته و عزم خويش را جزم نموده تا مشهدى مطهر را زيارت كند. بايد در تمام برنامههاى مسافرتى و ايام اقامت در جوار بارگاه امام همت و تلاشش زيارت باشد و محور تمامى تكاپوهاى او اين موضوع قرار گيرد، نه اين كه دائم در حرم باشد، بلكه به هر جاى شهر كه مىرود، و در ارتباطها، تصميمگيرىها اصل ماجرا و حكمت زيارت را در نظر بياورد. بداند كه امام ناظر بر اعمال و رفتارش مىباشد و پيروى از فرامين آن حضرت بر هر كار ديگرى مقدم است. در پاركها، مراكز تفريحى، بازار و مراكز تجارتى، زمينههاى خلاف فراهم مىگردد، پس به خود اجازه ندهد چنين عفونتهايى را سدّ راه معنوى خويش كند.
بايد براى زيارت حسابى ويژه بگشايد و حتى از سرگرمىهاى غفلتآور كه مانع رسيدن به هدف اصلى است پرهيز نمايد.
اگر آداب و شرايط زيارت رعايت نگردد، ما اگر چه حضور فيزيكى در جوار آستانى با بركت را داريم، ولى از نظر فكرى و قلبى غايب هستيم و اين سنّت پسنديده به عملى بدون روح و گشت و گذارى تفنّنى و ديدن ديوارها، گچبرىها، مقرنسها، كاشى كارىها، چراغها، لوسترها و رفت و آمد مردم تبديل مىشود. اگر چه در ادب ظاهرى، زاير بايد غسل كند، وضو سازد و خود را خوشبو نمايد و لباس پاكيزه بر تن كند، امّا آمادگى روحى و صفاى دل براى ديدار با چنين شخصيتى مقدّس و كسب فيض از حضورش ضرورت افزونترى دارد. قصد قربت و پيروى از موازين شرعى، اجتناب از خود نمايى، تفنّن و گرايشهاى نفسانى، بايد اصل برنامه زاير باشد. ديدهها بايد از نگريستنهاى معصيت زا و مخرّب اعراض كنند كه چشم آلوده قادر نخواهد بود نور و ملكوت را ملاقات كند. به قول حافظ: چشم آلوده نظر از رُخ جانان دور است بر رُخ او نظر از آينه پاك انداز
5 . فراموش كردن ميثاق با امام
در منابع روايى آمده است: براى هر امامى پيمانى بر گردن پيروانش مىباشد، وفاى به اين ميثاق وقتى كامل مىگردد كه مراقد آن بزرگواران زيارت شود. پس كسى كه مزار ائمه را با شوق درونى و ميل باطنى زيارت كند، و به آنچه خواست آنان بوده، تصديق داشته باشد، امام در روز قيامت شفيع چنين زايرى خواهد بود. 1
در واقع زيارت تجديد ديدار و عهد و پيمان با انسان كامل است، زاير مشتاق ديدار يار است و براى رسيدن به اين مقصد، سختى را بر خويش هموار مىكند تا به وصال مذكور نائل گردد. بر اثر زيارت آن رشتۀ مودّت و ميزان اطاعت از دستورات امام بايد افزايش يابد و نيز عميقتر شود. پس زاير وقتى از سفر زيارتى بر مىگردد بايد بر ميثاقى كه هنگام زيارت آن را استوار نموده است، باقى بماند. اين ميثاق پيامى مهم در بر دارد و آن اين است كه در ابلاغ هدف امام قصور نورزد، به خصال و فضايلى كه امام بر آنها اصرار داشته روى آورد، به امورى فردى اكتفا نكند و براى دور كردن جامعه از انحراف، نفاق و ريا بكوشد، با طاغوتها سازش نكند كسى كه غير از اين عمل نمايد، ميثاقى را كه در موقع زيارت مرقد امام تجديد نموده، فراموش كرده است.
6 . روى آوردن به امور خرافى
ائمۀ هدىٰ نمونههاى متعالى از عابدان و پرهيزگارىاند و در بُعد عملى نخستين كسانى هستند كه حتى براى لحظهاى از ياد خدا غافل نبودهاند، آستانهايى كه به اين بزرگان اختصاص دارد نيز آراسته به نور حق و جلوههاى ملكوتى هستند و به بركت آن ذوات مقدّس زايران از بام تا شام به دعا و عبادت مشغولند و تجارت و شغل و امور شخصى را رها و فراموش كردهاند تا بهتر بتوانند در اين مراكز معنوى با خداوند ارتباط بر قرار كنند و اصولاً اساس تربيت اسلامى ياد حق است و ريشۀ تمام تباهىها