139مزاحمت فراهم نكند و از هياهو و سر و صداى آزار دهنده در حضور اين جايگاه معنوى بپرهيزد. قرآن مىفرمايد: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لاٰ تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمٰالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لاٰ تَشْعُرُونَ إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوٰاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّٰهِ أُولٰئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوىٰ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ » 1: اى كسانى كه ايمان آوردهايد، صداى خود را از صوت پيامبر بلندتر مكنيد، چنان كه با يكديگر بلند سخن مىگوييد، با او به آواز بلند سخن مگوييد كه اعمالتان ناچيز شود و آگاه نشويد. كسانى كه نزد پيامبر صداى خود را پايين مىآورند همانهايند كه خداوند دلهاى آنان را به تقوا آزموده است، براى آنهاست آمرزش و اجر بسيار. بنابراين در هنگام انجام اعمال اسلامى بايد ادب و احترام رعايت گردد و اگر بلند كردن صدا در كنار مرقد پيامبر و ائمه نوعى هتك و بىاحترامى باشد، بدون شك جايز نمىباشد، مگر اين كه به صورت اذان نماز، تلاوت قرآن يا ايراد خطابه و امثال آن باشد.
در حديثى از امام باقر عليه السلام دربارۀ ماجراى دفن امام حسن مجتبى عليه السلام و ممانعتى كه در خصوص دفن آن حضرت به عمل آمد و سر و صداهايى كه بلند شد، آمده است:
حضرت امام حسين عليه السلام اين آيه را تلاوت و به آن استدلال فرمود و از رسول اكرم صلى الله عليه و آله اين جمله را نقل نمود كه فرمود:
«ان اللّٰه حرم من المؤمنين امواتاً ما حرم منهم احياء»:
خداوند آنچه را از مؤمنان در حال حيات تحريم كرده، در حال مرگشان نيز تحريم كرده است. 2
حتى برخى مفسران آيات مورد بحث را توسعه داده و گفتهاند: در مراحل پايينتر يعنى نزد علما و رهبران فكرى و اخلاقى بايد مسلمانان آداب را رعايت كنند و البته در برابر امامان معصوم اين مسأله روشنتر است. يكى از ياران با حالت جنابت