89در 1002ه.ق به عهده گرفت. سپس محمدبن احمدبن سعد شدقمى او را از اين منصب عزل كرد و دوباره پس از اخذ پيمانى در 1006ه.ق به اين منصب گماشت. محمد بن احمد دوباره او را عزل كرد و از او پيمان گرفت و در 1008ه.ق، منصب نقابت را به او واگذار كرد و او تا آخر عمر در اين منصب بود.
او باتدبير و محافظهكار بود. نصيحتهاى زيادى از ولىنعمتش محمدبن احمدبن سعد را نگهداشت و مديون او بود. هرگز از دستورات او، چه درباره افراد شريف يا پست، به مصلحت چشمپوشى نمىكرد. بسيار او را دوست مىداشت و در ديگر اوقات، گاهى به رفع نيازهاى او مىپرداخت.
در زمان او در مدينه، ابتكار ساخت گنبد به وجود آمد و او از امين بيتالمال براى دفن اموات و حفر قبر اجازه گرفت و دفن اموات را منوط به اجازه خود كرد.
او پيگير مديريت شهر مدينه بود و اهل سنت و جماعت را به خود جلب كرد. ايشان بهسبب حسن نيت وى، اعتقاد شديدى به او داشتند و در كارهاى سخت و ضرورى به او پناه مىآوردند. او نيز در امورات مهم به آنان تكيه مىكرد و مشهور است كه در بسيارى اوقات دستشان را مىبوسيدند. وى در هشتم صفر 1013ه.ق در مدينه وفات يافت و فرزندى به نام حسين از او به يادگار ماند. 1 سيد ضامنبن شدقم حسينى پس از ذكر مطالب فوق مىنويسد: