104
هو النقيب الذي شاعت مناقبه
و دونتها رواة العلم في الكتب
او نقيبى است كه مدح و ستايشهايش در كتابها و آثار دانشمندان منتشر شده است.
و الفاطمي الذي عمت مكارمه
سكان طيبة من عجم و من عرب
او همان نقيب فاطمى است كه فضايلش، تمام ساكنان طيبه، از عرب و عجم را مشمول شده است.
من سادة قادة أغصان دوحتهم
موصولة برسول الله خير نبي
او از بزرگمردان و فرماندهان شجره و از خاندان آنان است و نسبش به فرستاده خدا و بهترين پيامبر مىرسد.
مغنى الرسالة مرباهم و معهدهم
منازل الوحي عزا غير مكتسب
سرمنزل رسالت و نبوت، مكتب و مدرسه آنان بوده است و آنها به خاندانى منسوب و متصلاند كه انتساب به آن اكتسابى نيست، بلكه فقط با منسوب بودن به خاندان نبوت به دست مىآيد.
سال 992ه .ق، شريف حسنبن ابى نمىبن محمدبن بركات الحسينى از دنيا رفت. پس از او فرزند بزرگش ابوطالب بر تخت پادشاهى نشست. صحرانشينان، نافرمانى و سركشى كرده، به دزدى و راهزنى پرداختند. گروهى از جلاس - يكى از طوايف عتره - بر دو تن از سادات بزرگوار كه يكى از آنها از احسا و ديگرى از اهالى يمن بود، چيره شدند. آن دو جناب، خانوادههايشان را نيز همراه خود داشتند. آن گروه پس از ضرب و شتم و جرح آن دو بزرگوار، تمام دارايىهايشان را گرفتند و برهنه و عريان رهايشان كردند.