168اولاً: چنانكه قبلاً در بحث مفاهيم گذشت، واژه قبر، اگر چه در مباحث فقهى به همين قبر خاكى اطلاق مىشود و از نظر شرعى احكام خاص خود را دارد، اما در بسيارى از روايات و مباحث كلام، عرفان و فلسفه، منظور از قبر، عالم برزخ است.
ثانياً: چون قبر هركس متناسب با خود اوست و به عبارت ديگر، هركس برزخ مخصوص خود را دارد، يعنى خود، آن برزخ را آماده كرده، چنانكه در حديث آمده است:
وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْقَبْرَ رَوْضَةٌ مِنْ رِياضِ الْجَنَّةِ أَوْ حُفْرَةٌ مِنْ حُفَرِ النِّيرَانِ فَمَهِّدُوهُ بِالْعَمَلِ الصَّالِح. 1
آگاه باشيد كه همانا قبر، يا باغى از باغهاى بهشت است، يا گودالى از گودالهاى جهنم، پس با كردارهاى نيك آن را آماده كنيد.
ازاينرو نورانى شدن قبر و برزخ ميت به واسطه صدقه و كار خير، يعنى نورانى شدن برزخى كه مخصوص او و در حقيقت ساخته و پرداخته خود اوست، در اين صورت با نورانى شدن برزخ او، خود او نورانى خواهد شد و معلوم است كه نورانى شدن انسان در پرتو خيرات اهدايى يعنى كسب معنويت و قرب بيشتر به خداى متعال و درك بالاتر از اسما و صفات علياى الهى و كسب معنويت يعنى تكامل بيشتر.
قرآن نيز مىفرمايد: در روز قيامت، هر كسى با نورى كه از دنيا با خود آورده، حركت مىكند.