134بيست و پنج نماز واجب فرادا برايش بنويسد و هر كس از شما كه يك نماز نافله را در وقتش بخواند و كامل ادا كند، خدا براى او ثواب ده نماز نافله نويسد... .

بررسى سندى

«حسين بن محمد اشعرى» از ثقات است. ¹ «عمّار ساباطى» نيز گرچه فطحى است، ² توثيق شده است. ³ ولى «معلى بن محمد» توثيق خاص نداشته، بلكه نجاشى وى را «مضطرب الحديث والمذهب» ⁴ خوانده است. مرحوم آيت‌الله العظمى خويى وى را ثقه و معتمد خوانده و عبارت نجاشى را منافات با وثاقت او ندانسته است؛ ⁵ ولى وجه توثيق وى را بيان نكرده‌اند. با توجه به كثرت روايت، اجلاّ از وى در كنار تعبير «كتبه قريبه» در عبارت نجاشى، مى‌توان اطمينان عرفى به وثاقت وى پيدا كرد. ولى روايت محلّ بحث از نظر راوى ديگر، يعنى «على بن مرداس» ضعيف است؛ چراكه هيچ‌گونه ترجمه‌اى ندارد. بقيه روات نيز از اجلاّ و معاريفند.

نتيجه اينكه روايت از نظر سندى معتبر نيست؛ ولى از آن، در كنار روايات معتبر به عنوان شاهد مى‌توان بهره گرفت.

بررسى دلالى

محلّ استشهاد به روايت، اين عبارت است:

« وَ اعْلَمُوا أَنَّ مَنْ صَلَّى مِنْكُمُ الْيَوْمَ صَلَاةً فَرِيضَةً فِي جَمَاعَةٍ مُسْتَتِرٍ بِهَا مِنْ عَدُوِّهِ فِي وَقْتِهَا فَأَتَمَّهَا كَتَبَ اللهُ لَهُ خَمْسِينَ صَلَاةً فَرِيضَةً فِي جَمَاعَةٍ ». خواندن نماز واجب در ميان جماعت، به ويژه به قرينه عبارت بعد و وحدت سياق، ظهور در نماز جماعت صحيحه دارد. توضيح اينكه امام(ع) خواندن نماز واجب را در جماعت در حال