51زنهاى امتش و نيز خلوت با آنها جائز است و اين را از «خصائص» پيامبر اعظم(ص) به حساب آوردهاند.
معتقدان به اين ديدگاه، چند دليل ارائه نمودهاند: يكى آنكه پيامبر(ص) از آنرو كه معصوم و مبراى از هر نوع قول و فعل قبيح است، مىتواند بر خواستههاى نفسانى و شهوات خود چيره گردد و آنها را كنترل نمايد. بنابراين دليلى بر حرمت وجود ندارد و خداوند اين ويژگى را براى پيامبرش اراده كرده است. 1
دليل ديگر آن است كه عموم اولويت، همه چيز را شامل مىشود و فقط آنچه به دليل قطعى ثابت است، مانند حرمت ازدواج با زن شوهردار، از تحت اين عموم خارج است. پس جواز نظر به اجنبيه، حتى به عمد، براى پيامبر(ص) ثابت مىشود و تحت عموم اولويت باقى مىماند. در نتيجه، بر پيامبر(ص) جائز است كه به تمامى زنهاى امتش نگاه كند. 2
برخى براى توجيه قصه ساختگى رفتن پيامبر(ص) به در خانه زيد و نگاه ايشان به «زينب بنت جحش» كه در جاى خود به نقد آن مىپردازيم، گفتهاند: «جواز نظر به تمامى زنهاى امت، از خصائص آن حضرت بوده است». 3
دليل ديگر، استناد به رواياتى از صحيح مسلم و صحيح بخارى است كه پيامبراعظم(ص) هرگاه به منطقه «قبا» مىرفت، به خانه «امحرام بنت ملحان» وارد مىشد و در خانه او مىخوابيد و وى نيز موهاى پيامبر(ص) را نظافت مىكرد و شپش از موهاى او مىزدود و حال آنكه بين آنها هيچ محرميت و زوجيتى نبوده است. 4