162سند اين احاديث، به قدرى محكماند كه بزرگانى مثل «فيض كاشانى» و «صاحب حدائق» گفتهاند با توجه به اينكه نمىتوانيم به درستى، مفهوم آن را تبيين نماييم، ولى به هرحال علم آن را به امام(ع) واگذار مىكنيم و در اينباره توقف كردهاند. 1
بررسى روايت دوم
تبيين اين روايت، دقيقاً همان است كه در قسمت آخر روايت اول بيان كرديم.
بررسى روايت سوم
در روايت سوم، امام صادق(ع)، آشكارا از عدم محدوديت ازدواج براى پيامبر(ص) سخن به ميان آورده است كه به نظر مىرسد اين روايت، پاسخ به شبههاى است كه نصاب ازدواج پيامبر(ص) را نُه همسر قرار دادهاند.
مستندات و قضاياى تاريخى نيز خلاف اين نظريه را ثابت مىنمايد كه در اينجا به برخى از آنها اشاره خواهيم كرد:
1. بسيارى از مورخان گفتهاند هنگامى كه يكى از زنها خود را به پيامبر(ص) «هبه» نمود، عايشه ناراحت شد و اعتراض كرد و پيامبر(ص) منتظر وحى شد، تا اينكه آيه نازل گرديد و آن را «خالِصَةً لَكَ» يعنى يك حكم اختصاصى براى پيامبر(ص) قرار داد. مورخان اين زن را «عُزَيّه» يا همان «امشريك» ناميدهاند. روايت منقول از امام سجاد(ع) نيز در كتاب «مجمع البيان» همين نكته را تأييد مىنمايد. 2
در برخى منابع، تعداد «موهوبه» را همين يك نفر نام بردهاند 3 و در اينكه اين اتفاق در چه تاريخى بوده است، مىتوان از كنار هم قرار دادن برخى مسائل