55سرزمين‌هايش و راهنمايانى براى نشان دادن راهش قرار داد. پس آنان پيشوايان دعوت‌كننده [به‌سوى حق] و رهبران هدايت مى‌باشند.

امام صادق(ع) نيز فرمود:

«نَحْنُ الْهُدَاةُ إِلَى الله»؛ ¹«ما هدايتگران به سوى خداييم». در زيارتنامه‌هاى مأثور نيز به جايگاه ويژه اهل‌بيت(عليهم السلام) توجه شده است؛ براى مثال، در زيارت جامعه كبيره مى‌خوانيم:

السَّلَامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللهِ... وَ المُظْهِرِينَ لِأَمْرِ اللهِ وَ نَهْيِهِ... وَ جَاهَدْتُمْ فِي اللهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتَّى أَعْلَنْتُمْ دَعْوَتَهُ وَ بَيَّنْتُمْ فَرَائِضَهُ... وَ نَشَرْتُمْ شَرَائِعَ أَحْكَامِهِ وَ سَنَنْتُمْ سُنَّتَهُ. ²

سلام بر دعوت‌كنندگان به سوى خدا... و آشكاركنندگان امر و نهى خدا... و در راه خدا به گونه‌اى كه حق جهاد است جهاد كرديد تا اينكه دعوت او را آشكار ساختيد و واجبات او را تبيين كرديد... و احكام او را نشر داديد و سنت او را مقرر داشتيد.

در زيارت امام على(ع) در روز غدير آمده است: «تَهْتِكُ سُتُورَ الشُّبَهِ بِبَيَانِكَ وَ تَكْشِفُ لُبْسَ الْبَاطِلِ عَنْ صَرِيحِ الْحَقِّ»؛ ³«پرده‌هاى شبهه‌ها را با بيان خود كنار مى‌زنى و لباس باطل را از حق صريح بيرون مى‌آورى». همچنين در زيارت امام حسن مجتبى(ع) مى‌خوانيم: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَيَانَ حُكْمِ اللهِ»؛ ⁴«سلام بر تو اى بيان‌كننده حكم خدا».

9. مايه قبولى طاعات و آمرزش گناهان

امامت يكى از اصول اساسى دين اسلام، از چنان اهميتى برخوردار است كه قبولى اعمال بندگان، به اعتقاد به آن بستگى دارد و بدون اعتقاد به امامت ائمه اثناعشر(عليهم السلام) عبادات و اعمال صالح آنان هرقدر هم زياد باشد، ارزشى نخواهد داشت.