31
فصل دوم: جايگاه اهلبيت(عليهم السلام) در نظام هستى در زيارتنامه ها
مقدمه
اهلبيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) به عنوان برترين انسانهاى روى زمين از ابتدا تا انتهاى خلقت، نزد خداوند جايگاهى والا دارند؛ به طورىكه خداوند، امامت و سرپرستى جامعه انسانى را به ايشان سپرده است. مطابق نص صريح قرآن كريم 1 و فرمايشات امامان معصوم(عليهم السلام)، 2 دوست داشتن ايشان امرى واجب و شرط ايمان دانسته شده است. ازاينرو مىبينيم علاقهمندان به آن بزرگواران، همه ساله از دورترين نقاط بار سفر مىبندند تا خود را به جوار آستان ملكوتى آنان برسانند تا از سويى محبت خود را به ايشان نشان دهند و از سوى ديگر از خرمن معنويت و جايگاه والاى آنان نزد خداوند براى خود خوشه برچينند.
يكى از راههاى شناخت عظمت اهلبيت(عليهم السلام) مطالعه زيارتنامههاى ايشان است. زيارتنامههاى اهلبيت(عليهم السلام) صرف سلام و ابراز علاقه به بزرگواران نيست. بلكه نكته مهمتر اين است كه در بسيارى از اين زيارتنامهها، اهلبيت(عليهم السلام) به خوبى معرفى