219كاسته شود و بر خشونت روحى افزوده گردد و چه‌بسا انسان در ورطه حيوانيت و سبعيت سقوط كند.
رشد و پرورش عواطف در انسان از آن جهت كه او را از عالم حيوانى دور مى‌سازد و از شدت توجه انسان به خود مى‌كاهد، موجب كاهش خشونت روحى مى‌شود و آدمى را به لطافت روحى نزديك‌تر مى‌سازد. پيدايش اين لطافت روحى، زمينه را براى برقرارى ارتباط و پيوند قلبى با ديگران مساعد مى‌كند. 1
بدين ترتيب، مى‌توان گفت يكى از صفات پسنديده اخلاقى و كمالات انسانى كه برخاسته از لطافت روحى آدمى است، رأفت و مهربانى به ديگران مى‌باشد. با توجه به آثار و نتايج مثبت محبت بين قلوب پاك و باايمان، در تعاليم اسلامى توجه ويژه‌اى به آن گرديده و حتى از امتيازات پيامبر گرامى اسلام(ص) معرفى شده است؛ چنان‌كه خداوند متعال مى‌فرمايد:
(لَقَدْ جٰاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مٰا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ) (توبه: 128)
به يقين، پيامبرى از ميان شما به سويتان آمد كه رنج‌هاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدايت شما دارد و به مؤمنان، رئوف و مهربان است.
بر اين اساس، مؤمنان نيز با الگو گرفتن از پيامبر اكرم(ص) در رفتار با يكديگر، عطوفت و مهربانى را ابراز مى‌كنند. پيامبر اكرم(ص) فرمود:
الرِّفقُ يُمنٌ وَ الخُرقُ شؤمٌ وَ إذا أرادَ اللهُ بِاَهلِ‌بَيتٍ خَيراً أدخَلَ عَلَيهِمْ بابَ الرِّفقِ فَإنَّ الرِّفقَ لَم يَكُن في شَيءٍ إلّا زانَهُ وَ إنَّ الخُرقَ لَم يَكُنْ في شَيْءٍ إلّا شانَهُ. 2
نرمى و ملايمت، مايه ميمنت است و خشونت، شوم است و اگر خداوند براى اهل خانه‌اى،