207خدايا! من شهادت مىدهم كه امام على(ع)... با پيمانشكنان (اصحاب جمل) در راهت و با زورگويان در حُكمت (معاويه و همدستانش) و با بيرونرفتگان از دين تو (خوارج)، بردبارانه و پاداشجويانه پيكار كرد.
در زيارت مطلقه امام حسين(ع) نيز آمده است:
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ... جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَ مَضَيْتَ لِلَّذِي كُنْتَ عَلَيْهِ شَهِيداً وَ مُسْتَشْهَداً. 1
و گواهى مىدهم كه تو... در راه خدا جهاد كردى و به دنبال آن هدفى كه داشتى با شهادت و در حال شهادتجويى عبور كردى.
همچنين در زيارت اربعين امام حسين(ع) مىخوانيم:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّكَ وَ ابْنُ وَلِيِّكَ... أَكْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ... وَ جَعَلْتَهُ... ذَائِداً مِنَ الذَّادَةِ... وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلَالَةِ... فَجَاهَدَهُمْ فِيكَ صَابِراً مُحْتَسِباً حَتَّى سُفِكَ فِي طَاعَتِكَ دَمُهُ وَ اسْتُبِيحَ حَرِيمُه. 2
خدايا! من گواهى مىدهم كه امام حسين(ع) ولى [و نماينده] تو و فرزند ولى توست... او را با شهادت، گرامى داشتى... و او را مدافعى از مدافعان حق قرار دادى... او جان خود را در راه تو داد تا بندگانت را از نادانى و سرگردانى در گمراهى برهاند... [آن حضرت] با شكيبايى و پاداشجويى در راه اطاعت تو، با دشمنان مبارزه كرد تا آن حد كه خونش در راه پيروى تو ريخت و حريم مقدسش شكسته شد.
در زيارت جامعه كبيره نيز مىخوانيم: «وَ جَاهَدْتُمْ فِي اللهِ حَقَّ جِهادِهِ»؛ 3«در راه خدا آنگونه كه حق جهاد در راه خداست، جهاد كرديد». به اميد آنكه ما نيز به پيروى از اهلبيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) جزء جهادگران در راه خدا قرار گيريم.