205خداوند از مؤمنان، جان و مالشان را خريدارى كرده كه [در برابرش] بهشت براى آنان باشد؛ [به اين‌گونه كه:] در راه خدا پيكار مى‌كنند، مى‌كشند و كشته مى‌شوند؛ اين وعده حقى است بر او كه در تورات و انجيل و قرآن ذكر فرموده و چه كسى از خدا به عهدش وفادارتر است؟! اكنون به داد و ستدى كه با خدا كرده‌ايد، شادمان باشيد و اين است همان رستگارى و پيروزى بزرگ!
همچنين از روايات بسيارى كه در تشويق به جهاد وارد شده است مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:
امام على(ع) فرمود:
الْجِهَادَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِيَائِهِ وَ هُوَ لِبَاسُ التَّقْوَى وَ دِرْعُ اللهِ الْحَصِينَةُ وَ جُنَّتُهُ الْوَثِيقَةُ. 1
همانا جهاد يكى از درهاى بهشت است كه خداوند آن را براى اولياى خاص خود گشوده است. جهاد، جامه تقوا و زره استوار خداوند و سپر محكم اوست.
اهل‌بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) به دليل آنكه راهنمايان و الگوهاى مردم‌اند و در همه فضايل سرآمد ديگران مى‌باشند، بزرگ‌ترين عمل‌كنندگان به فريضه جهاد مى‌باشند. آن بزرگواران، چه به صورت جهاد در ميدان جنگ و چه به صورت جهاد با اموال و زبان، به بهترين وجه به اين فريضه الهى عمل كرده‌اند. ايشان به دليل آنكه به معارف دين اسلام آگاهى كامل داشتند، بهتر از هركس ديگر توانايى دفاع از كيان دين و معارف قرآن را داشتند و ازاين‌رو در هر زمان، متناسب با فضاى جامعه و مقتضيات آن زمان، به جهاد پرداختند. پيامبر اكرم(ص)، امام على، امام حسن و امام حسين(عليهم السلام)، كنار جهاد مالى و فرهنگى، در راه خدا نيز بذل جان نمودند؛ تا جايى كه امام حسين(ع) در راه دين خدا، خود و خويشاوندان و بهترين اصحاب خود را به قربانگاه برد. اما ساير امامان با