150از تو درخواست كردم، مستجاب فرما و آنچه را به صلاح دين و دنياى من است و در دعايم از تو نخواستم، به من عطا فرما؛ همانا تو ستوده و بزرگوارى.

با اين حال، ميان خواسته‌هايى كه آدميان مى‌توانند از خداوند داشته باشند، خواسته‌هاى معنوى و اخروى، از اهميت بسيار بيشترى نسبت به خواسته‌هاى دنيوى برخوردارند. در روايات نيز سفارش شده است كه دعاكننده، در بيان درخواست‌هاى خود، بلندهمت باشد و امورى را از خدا طلب كند كه سعادت او را در دنياى ديگر تأمين كند.

امام على(ع) در وصاياى خود به امام حسن(ع) فرمود:

وَ لْتَكُنْ مَسْأَلَتُكَ فِيمَا يَعْنِيكَ مِمَّا يَبْقَى لَكَ جَمَالُهُ وَ يُنْفَى عَنْكَ وَبَالُهُ وَ الْمَالُ لَا يَبْقَى لَكَ وَ لَا تَبْقَى لَهُ. ¹

بايد چيزى [از خدا] بخواهى كه جمال [و سود و نيكى و خوشنامى] آن براى تو باقى بماند و وبال آن، تو را نگيرد؛ اما مال، نه آن براى تو مى‌ماند و نه تو براى آن.

در زيارتنامه‌ها و به ويژه در ادعيه مخصوص پس از زيارتنامه‌ها، عبارت‌هاى جذاب، اثرگذار و بسيار پرمعنايى وجود دارد كه بيان‌كننده حاجت‌هاى غيرمادى زائران مى‌باشد. مى‌توان اين دعاها را به سه دسته تقسيم كرد:

- دعاهاى مربوط به رابطه زائر با خدا؛

- دعاى زائر براى والدين و مؤمنان؛

- دعاهاى مربوط به رابطه زائر با اهل‌بيت(عليهم السلام).

در ادامه، به هريك از آنها اشاره‌اى مى‌نماييم:

الف) دعاهاى مربوط به رابطه زائر با خداوند

يك - آمرزش گناهان

در آيات قرآن كريم و روايات ائمه اطهار(عليهم السلام) به استغفار و طلب آمرزش گناهان، سفارش اكيد شده است. قرآن كريم در موارد متعددى با تعبير (اسْتَغْفِرُوا) ²به مسلمانان