94است. در كنار سيلها و تند بادهاى ويرانگرى كه به كشته شدن هزاران نفر از زائران و از بين رفتن كالاها و دارايىهاى آنان و ويران شدن خانههاى مجاور كعبه و متوقّف شدن رفت و آمد بازرگانى منجر گرديده و خسارتهاى فراوان و مصيبتهاى بزرگ را در پى داشته، عنايت خداوندى هماره شامل بيتاللَّه الحرام بوده، مردان با همّتى به تجديد بناى آن قيام كردهاند. در اينجا تنها به ذكر حوادثى كه در عهد اسلام واقع شده اشاره مىشود، اين حوادث را مىتوان به دو قسمت تفكيك كرد:
1- حوادث و آفات طبيعى
2- حوادث ناشى از تعصبات جاهليت و بىبندوبارىها.
حوادث و آفات طبيعى
موقعيت جفرافيايى مكّه به گونهاى است كه اطراف آن را كوهها احاطه كرده است و در گذشته هرگاه بارانهاى تند مىباريد، آب باران از كوهها به سوى مكّه سرازير شده و در بسيارى از مناطق آن، درياچهها و گردابهايى را به وجود مىآورد كه خانهها در ميان آنها به صورت جزيرهاى جلوهگر مىشد و مسجدالحرام كه چندين متر پايينتر از سطح آب قرار گرفته، هنگام طغيان سيل به درياچه عميق و گودى مبدّل مىشد.
بدين جهت، از قديم در اطراف آن خانههايى بنا شده تا خانه كعبه را از طغيان سيل، حفظ كند. سيلهاى مكّه، حوادث مصيبتبار و خسارتهاى فراوانى را باعث شده است كه در ذيل آنها را شرح مىدهيم:
1- 35 سال پس از تولّد پيامبر، مكّه را سيل فرا گرفت، به گونهاى كه پايههاى كعبه را برانداخت. در ميان كعبه، چاهى بود كه اموال و نذورات و هدايايى را كه از طرف مردم، داده مىشد، در آن نگاهدارى مىكردند. مردى به نام «دويك» اين اموال (يا قسمتى از آن را) بدزديد، قريش دستش را بريدند، سپس براى مشورت گرد آمده، تصميم به بازسازى آن گرفتند.