188مىشدند، از احرام بيرون نمىآمدند تا كنار بت عزى مىرفتند و بر آن طواف مىكردند و سپس همانجا از احرام بيرون مىآمدند. 1
بت و بتخانه عزى در راه مكه به عراق و بالاتر از ذات عرق قرار داشته است. 2
مشركان هرگاه در مراسم حج طواف و وقوف در عرفات و منى را انجام مىدادند، سرهاى خود را كنار بت منات مىتراشيدند و براى آن نيت حج مىكردند و تلبيه مىگفتند ... 3
بدعتها و رسوم غلط جاهلى، يكى پس از ديگرى آشكار گرديد و طواف اين فريضه الهى، و كعبه اين جلوهگاه توحيد، جايگاهى براى ابراز وجود هرزگان و هوسرانان گرديد، برهنه طواف كردن براى گروهى سنّت شد و از اين رهگذر قداست خانه خدا را خدشهدار كردند. به تاريخچه اين ماجرا توجه كنيد:
عرب در كيشهاى خود دو صنف بودند: حُمْس و حلّه، عربهاى حمس در كار دين بر خود سخت مىگرفتند و هنگام انجام دادن اعمال حج، غذاى روغنى نمىپختند و شيرى اندوخته نمىكردند، و ميان شيردهى و شيرخوارگانش مانع نمىشدند تا خود آن را رها سازند مو و ناخن نمىگرفتند و روغن استعمال نمىكردند و دست به زنان نمىبردند و خود را خوشبو نمىكردند و گوشتى نمىخوردند و در حج خود كرك و پشم و مويى نمىپوشيدند و لباس نوى به تن مىكردند و با نعلين خويش گرد خانه طواف مىنمودند و از نظر تعظيم پا روى زمين مسجد نمىنهادند. 4
عربهاى حله - يعنى قبيلههاى تميم و ضَبَّه و مُزَينه و رِباب و عُكْل و ثَوْر و قيس عيلان همهاش به جز عدوان و ثقيف و عامر بن صعصعه، و ربيعة بن نزار همهاش و قضاعه و حضرموت و عك و قبيلههايى از ازد ... هرگاه به مكه مىرسيدند، پس از انجام مناسك، جامههايى را كه پوشيده بودند بيرون مىآوردند 5 و ديگر آن را نمىپوشيدند و به اين جامهها «لُقى» مىگفتند. بدين جهت اگر مىتوانستند جامههاى