126برخى از شعبهاى مكّه را مطرح كرده است. نگارنده در پايان نتيجه گرفته است كه شعب ابىطالب در مكانى غير از قبرستان ابوطالب قرار داشته و چنين اشتباهى از چه زمان و براساس چه دليل و مدركى رخ داده، معلوم نيست.
در ابتداى خيابان حجون، گورستانى وجود دارد كه در گذشته آن را «مقبرة معلاة» مىناميدند و هم اكنون در ميان اهل مكّه به «جنةالمعلاة» 1 و در بين ايرانيان به «قبرستان ابوطالب» معروف است.
ازرقى (م 250 ه .ق) در اخبار مكّه، پيشينه تاريخى آن را اينگونه بيان مىكند:
در حجون گردنهايست كه از محل نخلستان عوف و از كنار دو قناتى كه بالاى خانه معروف به «مالاللَّه» است مىگذرد و تا درّه سلاخها مىرسد. در دامنه آن، در دره سلاخها به روزگار جاهلى گورستان قرار داشته و كثير بن كثير درباره آن گورستان چنين سروده است:
كم بذاك الحَجون من حي صدق
و كهول اعفة و شباب
«در اين حجون چه بسيار دوستان راستين از جوانان و پيران پاكدامن در گور آرميدهاند». 2
ابن عباس نقل مىكند كه پيامبر(ص) درباره اين گورستان فرموده است: «اين گورستان مردم مكه، چه نيكو گورستانى است». 3
درّهاىكه اين گورستان در آن قرار دارد به نام «شِعْب ابِى دُبّ» معروف است. ازرقى از پدر بزرگش و او از زنجى نقل مىكند كه: مردم مكه در دوره جاهلى و آغاز اسلام، مردگان خود را در دره ابى دُبّ 4 كه بخشى از حَجُون است تا دره صَفى؛ يعنى صَفّىالسِباب و در درهاى كه پيوسته به گردنه مدنيين است و امروز اين بخش، گورستان مردم مكه است - دفن مىكردند، پس منطقه گورستان بالاتر كشيده، و پيوسته به كوه و گردنه اذاخِر و كنار محوطه خِرْمان شد. مكان امروز آن نيز در ابتداى شارع «حَجون» است.