115بوده است. (مرگ وى در ماه جمادى الاول سال 356 يا 357 هجرى اتفاق افتاد). در سال 358 هجرى، دولت اخشيديان به دست قائد جوهر غلام معزّ فاطمى، امير مغرب منقرض گرديد و جعفر در يكى از اين سالها به ولايت رسيد. وى به نام خليفه فاطمى خطبه مىخواند و بر منبر، خليفه فاطمى را ثنا مىگفت. وى چندين سال در آنجا حكومت كرد و پس از مرگ وى، پسرش عيسى بر حكومت مكّه دست يافت و بدينگونه حكومت شرفا در مكّه آغاز شد. پس از وى، برادرش ابوالفتوح حسن بن جعفر حسنى حاكم گرديد و مدينه را نيز بر قلمرو حكومت خود افزود و حكومت بنىمهنا حسينين را در سال 390 هجرى از ميان برد.
ابوالفتوح در مكّه همچنان حاكم بود تا در سال 430 هجرى درگذشت. ولى حاكم فاطمى در طول زمانى كه ابوالفتوح از اطاعت او سرباز زده بود، پسر عموى او - تاج المعالى محمّد - را حاكم مكّه كرد و چون ابوالفتوح به اطاعت از حاكم فاطمى برمىگردد، باز از جانب وى حكومت را به دست مىگيرد و حاكم فاطمى به او و بزرگان بنىحسن اموال و هداياى فراوان مىبخشد. او بارها با مردم مدينه به جنگ برخاست و در يكى از جنگها، بر آنجا دست يافته، به مدّت 23 سال بر حرمين شريفين و حجاز حكم راند.
در سال 455 هجرى، على بن محمّد صليحى حاكم يمن به مكّه آمد و حكومت را از دست فرزندان ابوالطيب بازپس گرفته، به ابوهاشم محمّد بن جعفر بن محمّد بن عبداللَّه بن ابى هاشم محمّد بن حسين بن محمّد بن موسى بن عبداللَّه بن موسى بن عبداللَّه بن حسن بن على بن ابيطالب حسنى سپرد و او از طرف صليحى حاكم گرديد. وى از اشراف حسنى بود و با مردم به نيكى و عدل و داد رفتار مىكرد و قلوب مردم از او خرسند بود و در زمان حكومتش، قيمت كالاها ارزان گرديد و ثناگوى بسيارى ميان مردم پيدا كرد. او خانه كعبه را با پوشش سفيدى پوشانيد و بنىشيبه را از كارهاى