65نشان مىدهد در اواخر دوره صفوى، محمدخان نامى در نيشابور، اقدام به ساخت بناى مسجد و مصلى نموده است.
قبر امامزاده محمد محروق، درست در زير گنبد بنا واقع شده است. در گذشته، صندوق چوبى بزرگى از مرقد محافظت مىكرد، اما در ساليان اخير، ضريح بسيار زيبايى از آب طلا و نقره نصب شده است. در كمى آن طرفتر از مرقدِ امامزاده محمد، امامزاده ديگرى به نام سيد ابراهيم مدفون است كه طبق قولِ مشهور، او را از نوادگان حضرت امام موسى كاظم(ع) مىدانند.
گنبد به صورت كلاهخودى است و سراسر آن با كاشىهاى آبى نرهاى تزيين شده است. گنبد كوچك ديگرى بر روى قبر امامزاده ابراهيم است كه آن نيز با كاشى تزيين شده است.
در گذشته، پشت بقعه، صحن وسيعى بود كه متأسفانه دچار بىنظمى بود، اما با مديريت جديد مجموعه و حمايت ميراث فرهنگى، نسبت به هموار كردن صحن، جدولبندى، چراغانى و نيز احداث سرويس بهداشتى و زائرسرا در انتهاى باغ، اقدام شده كه بر رونق مجموعه افزوده است.
اين بناى باشكوه، به شماره 302 و در تاريخ 1316/9/29 به ثبت آثار ملى و تاريخى رسيده است. 1