62معلوم نيست اين گفتهها چگونه نوشته و بدون تحقيق در كتابها ثبت مىشود؛ بااينكه قول ابونصر بخارى و ابوالفرج اصفهانى، اقدم اقوال است و آنان تصريح دارند كه محمد را نزد مأمون در مرو بردهاند و حتى مأمون با او گفتوگو داشته و سپس دستور داده او را زندانى و سرانجام مسموم و شهيد كنند. چگونه در تاريخ نيشابور اين ادعا مطرح شده است و بر اين اساس، مدركى براى دو تن از نويسندگان معاصر شده و با اطمينان كامل، مزار كنونى در نيشابور را از آن محمد بن محمد ابن زيد شهيد(ع) مىدانند؟
سيد مهدى بن مصطفى تفرشى در اين باره مىنويسد:
محمد بن محمد بن زيد الشهيد بن امام زين العابدين(ع) نوشتهاند: «مسموماً در شهر مرو به سال 202 وفات كرد؛ عمرش بيست سال بود، ولى بقعهاى در نيشابور منسوب به اوست و در جنب او بقعه ديگرى منسوب به ابراهيم ابن امام موسى(ع) است». سيد احمد اردكانى در كتاب شجرة الاولياء نوشته: «اين امامزاده محروق در نيشابور، محمد بن حسين ذىالدمعة بن زيد الشهيد(ع) است». 1
علامه سيد عبدالرزاق كمونه از قول چند تن از علماى انساب مىنويسد: