546از عناوين خبرى صفحات بعدى است. در اين شماره مقاله خوبى در معرفى موزه مكه آمده است كه با هم مرور مى‌كنيم:
نگارخانه‌اى در سرزمين وحى
روزنامه زائر در گزارشى به معرفى موزه مكه مكه پرداخته است:
مكه، نامى هميشه جاويد و خاطره‌انگير كه گويا موج حضور ساليانه ميليون‌ها زائر عاشق اين ديار جاودانه، دل‌ها و ديده‌هاى مشتاقانش را سيرابى ندارد.
اما جايى را در اين شهر مى‌توانى بيابى كه بى‌هيچ زحمتى مقام ابراهيم، درب مسجدالنبى، ناودان طلا، چاه زمزم، قاب حجرالاسود و قرآنى به يادگار مانده از آغازين سال‌هاى اسلام، نوشته خليفه سوم و حتى سرستون‌هاى داخل خانه خدا را از نزديك ببينى؛ همه را يكجا، همه را در يك زمان! موزه حرمين شريفين در مكه!
از اين موزه زياد شنيده بودم؛ در منطقه ام الجودو، جاده قديم مكه به جده. نزديك‌هاى غروب بود كه به آنجا رسيديم. ساختمانى سفيدرنگ با سرستون‌هايى آشنا. ياد مسجدالنبى مى‌افتى. موزه خالى از بازديد كننده بود و اين براى ما فرصتى مغتنم تا در كمال آرامش و دقت به دور و اطراف آن نگاهى بيندازيم.
هفت سالن، به ياد هفت آسمان و هفت در بهشت: سالن ورودى، سالن مسجدالحرام، سالن كعبه، سالن تصاوير، سالن نسخه‌هاى خطى، سالن مسجدالنبى و سالن زمزم.
ورودى موزه، پلكان قديمى و چوبى بود كه به‌گفته كارشناس بعثه مقام معظم رهبرى كه زائران را همراهى مى‌كرد، از اين پلكان چوبى براى ورود به داخل خانه خدا استفاده مى‌شد؛ هديه‌اى 170 ساله از پادشاه هند.
مى‌گويد: اينها را ده سالى مى‌شود كه آورده‌اند اينجا. مى‌گفت: بعضى از اين اشياء مثل سرستون‌ها و كتيبه‌ها را هنگام اجراى طرح توسعه حرمين شريفين يافتند و به اينجا آوردند.