368
شنبه، 2 ذى‌حجه : 90/8/7
لشكر بى‌امير
پرنده‌هاى مهاجر در كوچه پس‌كوچه‌ها و خيابان‌ها و وجب به وجب شهر خدا فرود آمده و آن را سپيدپوش كرده‌اند و مژده بهار و باران آورده‌اند. ميهمانان پروردگار، برخوان رحمتى كه به پهناى مكه گسترده شده، نشسته و طهارت و پاكى، قرب و قرابت و تحقق آمال و آرزوهايشان را دست‌چين مى‌كنند.
در اين شهر پرغوغا، خبرى از پرخاش و دشمنى و ستيز نيست و همه موجودات از جماد و نبات و انسان، محترم و در امن و امانند.
رهايى از منيّت‌ها و تشخص‌هاى دنيوى و آراستگى به زيور بى‌نشانى و گمنامى، از قطره‌قطره‌هاى آدمى، دريايى ساخته موّاج و بيكران. كاخ‌هاى تفاخر و تمايز كه در ميقات فرو ريخت و بى‌نشانى، لباس ميهمانان خدا شد و همه به يك سو، يك هدف و يك قبله به حركت درآمدند، قطره‌ها دريا شدند. لشكر عظيم و جهانى خداوند، پياده و سواره، از هر سوى عالم به سمت مكه مكرمه روان است. شكوه و آرايش اين لشكر الهى كه همه ساله به فرمان آسمان در ذى‌حجةالحرام تشكيل مى‌شود، چشم جهانيان را خيره و مبهوت خود مى‌كند.