273مدينه، و همچنين مسلمانان لبنان، فلسطين و ايران، حدود چهل سال از اين مدت را در زندان گذراند و تا محكوميت به اعدام و چوبه دار نيز پيش رفت؛ از او نقل مىكنند:
دادگاه سعودى با شكايت وهابيون من را به اعدام محكوم كرد. روز اعدامم كه رسيد من را در ملأ عام و در مقابل ديدگان صدها شيعه و علماى وهابى به پاى چوبهدار برده و طناب در گردنم انداختند. به حضرت زهرا(عليها السلام) توسل كردم و زير لب گفتم: «من فقط براى دفاع از شما و آبروى شما به پاى چوبهدار آمدهام، يارىام كن». وقتى طناب را كشيدند، طناب پس از چند لحظه پاره شده و من بىهوش به زمين افتادم و ديگر چيزى از آن لحظه به ياد نمىآورم. وقتى به هوش آمدم، 35 روز گذشته بود و در يكى از بيمارستانهاى مدينه بسترى بودم. طبق قانون عربستان، اگر محكوم به اعدام، به هر طريقى، از طناب دار نجات پيدا كند، ديگر هيچ اتهامى متوجه او نيست و آزاد مىشود. 1
شيخ عمرى در سال 1358 به ديدار امام(ره) در تهران شتافت و با او بيعت كرد. اما در بازگشت، مأموران اطلاعاتى سعودى او را بازداشت، شكنجه و به مدت 3 سال زندانى كردند. در سال 1366 نيز به دليل اعتراض به كشتار زائران ايرانى، بازداشت و به اعدام محكوم شد. ولى به دليل اعتراضات گسترده شيعيان، حكم اعدام به حبس ابد تبديل گرديد و بعدها به دليل كهولت سن آزاد شد.
عمرى تا قبل از روى كار آمدن امير عبدالله، به مدت 27 سال ممنوع الخروج بود و حتى حق زيارت بيتالله الحرام، مسجدالنبى(ص) و بقيع را هم نداشت. اما با حكومت امير عبدالله و آزادى نسبى شيعيان، به ايران سفر كرد و ضمن زيارت آرامگاه يار ديرين خود، حضرت امام(ره)، به مشهد مقدس آمد و با مقام معظم رهبرى بيعت كرد.