258محترم شمرده و همواره در نمازهاى جمعه آنان شركت مىكردهاند. اصالت خانوادگى و مقبوليت دينى و اجتماعى سادات هاشمى از يكسو و تعامل سياستمدارانه آنان با اهل سنت از سوى ديگر، موجب شده كه سادات حسينى (بنوالحسين) در طول تاريخ از قدرت سياسى و چانهزنى بالايى برخوردار بوده و در تدبير و تمشيت امور شهر، نقش عميق و تعيينكنندهاى داشته باشند. بوركهارت جهانگرد سؤيسى كه در ژانويه 1815 ميلادى از مدينه ديدار كرده و جزئيات زيادى درباره گروههاى شيعى و سادات حسينى مدينه و شيعيان نخاوله تشريع كرده، در سفرنامه شخصى خود مىنويسد:
گفته مىشود كه آنها [سادات حسينى] در گذشته، در مدينه، بسيار قدرتمند بوده و رياست بخشى از موقوفات مسجدالنبى را بر عهده داشتهاند. آنها حتى در قرن سيزدهم ميلادى، براساس گفته سمهودى، امتياز محافظت از مرقد نبوى را در اختيار داشتهاند. سادات هاشمى، در حال حاضر به دوازده خاندان كاهش يافته و با اين وجود، هنوز در رديف اشراف شهر و ثروتمندترين آنها هستند. آنان بخشى از شهر را در اختيار گرفته و منافع زيادى بهدست مىآورند.
اين درآمد بهويژه از زائران ايرانى است كه به آنجا مىآيند. آنها را عموماً «رافضى» (فرقه علوى ايرانى) مىنامند. آنها (سادات هاشمى مدينه) شعائر مذهبى خود را پنهان مىدارند، گرچه در ظاهر خود را سنى نشان مىدهند. با اين حال بنوالحسين، نفوذ قوى در شهر داشته و در ظاهر اعمال مذهبى اكثريت (اهل سنت) را انجام مىدادهاند و به همين دليل در كار جلب موافقت عناصر متعصب موفق بوده و از سوى آنها مورد حمله قرار نمىگرفته است. 1
ديگر مورخان و مستشرقان غربى، مانند ريچارد بورتون كه از مدينه ديدن كردهاند ضمن تأكيد بر اين حقايق مىنويسند كه تقيّه و همنوايى سادات بنوالحسين با جامعه