174براى ديگر امورات زندگى، با ناهمزبانان، با زبان اشاره صحبت مىكنيم؟! اينجا كه لازمتر است! اينجا هم با دست و اشاره ابراز محبت كنيم.
اينها همه، فقط بخشى از صحبتهاى پير حج و حوزههاى علميه، آيتالله سيد جعفر كريمى، در گفتوگو با مؤلفان كتاب حج بود. فقيهى كه پيشينه درس و بحث و مدرسهاش، به سالهاى 1320 و به شهرهاى بابل و قم مىرسد. او تا سال 1333 در ايران، نزد اساتيدى همچون شيخ على پناه اشتهاردى، مشكينى، منتظرى، سلطانى طباطبايى، نجفى مرعشى و مرحوم آيتالله بروجردى تلمذ كرده است. از همان اوايل طلبگى، كنار درس و تحصيل، به فعاليتهاى سياسى عليه رژيم پرداخت و با پيوستن به فدائيان اسلام، اطلاعيههاى آنها را پخش و در جلساتشان شركت مىكرد. تا اينكه پس از وقايع 28 مرداد و بازداشت دكتر مصدق و دستگيرى بنيانگذاران فدائيان اسلام، به توصيه پدر، ناچار مىشود در سال 1333 به نجف اشرف عزيمت كند. در آن ديار، از محضر حضرات آيات، شاهرودى، حكيم، خويى و ميرزا آقا اصطهباناتى بهرهها مىبرد. سيزده سال نيز در محضر امام خمينى(ره) كسب فيض مىكند. او از سال 56 كه هيئت نمايندگان فقهى امام(ره) راهى مكه و مدينه مىشوند، تاكنون از اعضاى ثابت شوراى استفتاى بعثه بوده است. در سالهاى اول انقلاب، اين هيئت، به سرپرستى مرحوم آيتالله خاتم يزدى و عضويت آقاى كريمى و محمدى احمد آبادى، در موسم حج، شركت مىكرد.
بعدها مسئوليت شوراى استفتاى بعثه، به مرحوم آيتالله قديرى، سپرده شد و از دهه نود تاكنون، برعهده آيتالله كريمى است. ايشان نقل مىكرد در زمانى كه مرحوم امام(ره) از عراق به پاريس مهاجرت كرد، من و مرحوم آقاى خاتم و آقاى محمدى احمد آبادى، به نمايندگى از ايشان، براى رتق و فتق امور شرعى، به عربستان عزيمت كرديم. 1