66امام زين العابدين على بن الحسين - كه هزاران درود و سلام بر او و پدرانش باد - اين اشعار زيبا را مىسرايد:
هذا ابن خير عباد الله كلهم
اين شخص، فرزند بهترين بندگان خداست. اين شخص، پرهيزگار، بىآلايش، پاكيزه و سرشناس است.
اين همان كسى است كه پيامبر برگزيده، «احمد(ص)»، پدر اوست كه خداوند همواره بر او درود فرستد.
اين شخص، فرزند سرور بانوان، فاطمه(عليها السلام) است و فرزند وصى پيامبر(ص) است؛ همان كسى كه در شمشيرش براى كفار و مشركان، مرگ نهفته بود.
نامش «على(ع)» است و پيامبر خدا(ص)، پدر اوست؛ پيامبرى كه در پرتو هدايت او، امتها راهنمايى و هدايت مىشوند.
فرزدق خطاب به هشام مىگويد: «اين شخص را كه تو نمىشناسى و انكار مىكنى، عرب و عجم مىشناسند؛ چرا كه فرزند فاطمه(عليها السلام) است».
همه مىدانند كه نه رسول خدا(ص) و نه اميرمؤمنان(ع) پدران بلافصل ايشان هستند و نه فاطمه زهرا(عليها السلام) مادر بدون واسطه ايشان است، بلكه امام زينالعابدين(ع)، از طريق امام حسين(ع) به آن بزرگواران منسوب مىشود. 1