50
10. آزار نرساندن به همسفرانن
زائران در جلسات، هنگام شركت در نمازهاى جماعت، ورود و خروج به مساجد، سوار شدن به اتوبوس و... تلاش كنند تا ديگران را آزار ندهند. به مكانهايى كه وارد مىشوند، هر كجا جاى خالى بود بنشينند و از راه رفتن ميان جمعيت فشرده زائران اجتناب نمايند.
سيره رسول خدا(ص) اينگونه بود كه هر وقت به محلى وارد مىشد، در نزديكترين جا به ايشان (نزديك در ورودى) مىنشست. 1 آن حضرت در حديثى فرمود: «هرگاه يكى از شما به مجلسى وارد شد، در كنار آخرين نفرى كه نشسته، بنشيند». 2
11. ناديده گرفتن لغزشها
در مسافرت، گاهى آگاهانه و گاهى از روى غفلت، ممكن است يكى از همسفران دچار لغزش شده، كار خلافى انجام دهد. سيره اهل بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) در اين زمينه آن بوده كه اين لغزشها را يا ناديده مىگرفتند يا با تذكر، رفتار فرد خطاكار را اصلاح مىكردند. زراره از امام باقر و امام صادق(عليهما السلام) نقل كرده كه فرمودند:
نزديكترين موضع بنده به كفر آن است كه با مردى برادر دينى باشد و لغزشها و خطاهاى او را شمرده [نزد خود نگه دارد] تا روزى او را به خاطر آن لغزشها، سرزنش كند. 3
طبيعى است كه هر كس به دنبال كشف عيوب و خطاهاى مردم باشد، عملاً ديگران را به مقابله دعوت كرده و آنان را بر اين كار ترغيب مىكند و همين،