47«نه».گفت: «او علىبنالحسين(عليهما السلام) است». آن جمع بهطرف آن حضرت آمده، دست و پاى ايشان را بوسه زدند و گفتند: «فرزند رسول خدا! آيا مىخواستى آتش دوزخ، به دليل رفتار نادرست با شما، ما را فرا گيرد و در پايان عمر به هلاكت گرفتار شويم؟ چه باعث شده تا شما اينچنين عمل كنيد؟»
حضرت فرمود: «زمانى با گروهى كه مرا مىشناختند همسفر شدم؛ آنها به خاطر رسول خدا(ص) بيش از حد به من احترام و كمك كردند و من نگران تكرار آن توسط شما بودم؛ بنابراين مخفى بودن كارم را بيشتر دوست دارم». 1 پيامبر(ص) فرمود:
كسى كه مؤمن مسافرى را يارى دهد، خداوند 73 ناراحتى را از وى دفع كند و در دنيا و آخرت او را از هم و غم پناه دهد و بلاى بزرگى را كه در روز اجتماع مردم [فرداى قيامت]، با آن روبهرو است مرتفع سازد. 2
در روايت ديگرى آمده است: گروهى كه با يكديگر به سفر رفته بودند، هنگام بازگشت به رسول خدا(ص) گفتند: «ما برتر از فلانى كسى را نديديم؛ او روزها را روزه مىگرفت و هر كجا منزل مىكرديم، تا هنگام حركت به نماز مشغول مىشد و مرتب نماز مىگزارد». رسول خدا(ص) فرمود: «چه كسى كارهاى او را انجام مىداد و مخارج او را تأمين مىكرد؟». گفتند: «ما»؛ پيامبر(ص) فرمود: «همه شما از او برتريد». 3
اسماعيل خثعمى مىگويد، به امام صادق(ع) عرض كردم: «وقتى ما [در سفر حج] به مكه مىرسيم، همراهان ما مرا نزد اثاثيه گذاشته، خود به طواف مىروند». حضرت فرمود:
«انت اعظم اجرا»؛ «پاداش و اجر تو از آنها بيشتر است». 4