31

الف) آداب قبل از سفر

1. اخلاص در نيت

اخلاص، شرط اساسى در تمامى عبادات است؛ هر كس عبادتى را براى خودنمايى و ريا يا دستيابى به امور مادى و دنيايى انجام دهد، از آن عمل هرگز بهره و نصيبى نخواهد برد.

اين اصل مهم به اندازه‌اى تعيين‌كننده است كه اگر رزمنده و جهادگرى در ميدان نبرد شركت كند و هدفش دستيابى به غنايم جنگى، انتقام‌گيرى از دشمن و رسيدن به پست و مقام باشد و در اين راه كشته شود، شهيد به حساب نمى‌آيد.

همه چيز در گرو نيت انسان است و با آن ارتباط مستقيم دارد. رسول خدا(ص) فرمود:

«ِانَّما الأَعمالُ باِلنيّاتِ» ¹؛ «جز اين نيست كه كارها به نيت‌هاست». يعنى بر اساس نيت هر كس، بررسى و پاداش يا جزا داده مى‌شود.

در حديث ديگرى نيز فرمود:

اذا عَمِلتَ عَملاً فَاعْمَلْ لِلَّهِ خالِصا، لِأنَّه لا يَقبلُ مِن عبادِه الأعمالَ الّا مَا كانَ خالِصاً. ²