62 فصل دوم: بررسى بخش‌هايى از زيارت اربعين

1. اهداف قيام حسينى در زيارت اربعين

«وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلَالَة» ¹

در زيارت اربعين مى‌خوانيم كه قيام وجود مبارك حسين بن على(عليهما السلام)، براى دو هدف بود و آن حضرت براى اين دو خون جگر خود را داد:

1. نجات مردم از جهل و با فرهنگ كردن مردم؛

2. به در آوردن مردم از ضلالت و گمراهى عقلى.

به استنادِ حديث «حُسَيْنٌ مِنِّي وَ أَنَا مِنْ حُسَيْن»، ² هدف حسين بن على(عليهما السلام)، همان هدف پيامبر اكرم(ص) است. بر اساس قرآن و نهج‌البلاغه، هدف رسالت انبياى الهى، دو چيز است: يكى عالم كردن مردم و ديگرى عاقل كردن آنها از راه تهذيب نفس. كسانى كه جاهل‌اند، دستور خدا را نمى‌دانند و كسانى كه عالم‌اند، ولى بر اثر نداشتن عقل، به دانش خود عمل نمى‌كنند، توان تربيت خود يا ديگران را ندارند. ازاين‌رو، پيامبران براى تعليم و تزكيه مردم مبعوث شدند كه خوبى‌ها را به مردم بشناسانند و عملاً آنان را براى رسيدن به نيكى و سعادت هدايت كنند.

اميرمؤمنان على(ع) مى‌فرمايد: «خداى سبحان به دست پيامبر گرامى(ص) دو كار كرد: مردم را با فرهنگ و باسواد كرد و آنها را از گمراهى به درآورد». ³

رهبران الهى به مردمان، انديشه ناب و انگيزه صحيح مى‌بخشند و بخشش‌هاى علمى و معنوى، والاترين بخشش‌هاست. ازاين‌رو، معصومان فرمودند: «پيامبر از