59به ديگر سخن، بر اساس فرموده پيامبر خدا(ص)، عصاره قرآن كه دين خداست، ستونى دارد و آن نماز است ¹ و بر اساس روايت امام عسكرى(ع)، عصاره عترت نيز ستونش زيارت اربعين است و اين دو ستون در كنار هم ذكر شده است؛ ولى مهم آن است كه دريابيم چگونه نماز و زيارت اربعين، انسان را متدين مى‌كنند.

ذات اقدس الهى، درباره نماز، معارف فراوانى را ذكر كرده است. مثلاً فرموده به طور فطرى، انسان موحد است، ولى طبيعت او هنگام حوادث تلخ، جزع دارد و در حوادث شيرين، از خير جلوگيرى مى‌كند، مگر انسان‌هاى نمازگزار ²؛ چرا كه آنان مى‌توانند اين خوى سركش را تعديل كنند و از هلوع، جزوع و منوع بودن به درآيند و مشمول رحمت‌هاى خاص الهى باشند. همچنين زيارت اربعين نيز انسان را از جزوع، هلوع و منوع بودن باز مى‌دارد.

آثار زيارت انسان‌هاى كامل و معصوم

زيارت انسان‌هاى كامل و معصوم، رهاوردها و ميوه‌هاى فراوانى دارد كه اجتهاد در فهم دين و جهاد در تبيين دين، اجراى دستورات الهى، دفاع و حمايت از اركان اسلام، از جمله اين رهاوردها و بركات به شمار مى‌آيند و نمونه‌هاى اين‌گونه بركات را مى‌توان از اوصاف كمالى آنان در زيارت‌نامه‌هاى آنان ديد، آنجا كه مى‌گوييم:

أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلَاةَ وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ المُنْكَرِ وَ اتَّبَعْتَ الرَّسُولَ وَ تَلَوْتَ الْكِتَابَ حَقَّ تِلَاوَتِه. ³