92
نخستين اردوى لبيك گويان
لشكر سپيدپوش توحيديان ابراهيمى(ع) آماده حركت براى ميهمانى خانهدوست هستند و لباسها كنده مىشوند. جمعه شب است. زائران كه از برگزارى مراسم دعاى كميل مدينه فارغ شدهاند، به سرعت آماده حركت براى مسجد «شجره» مىشوند. كيفها و وسايل جمع شده بود. چه لطفى دارد آغاز حركت از دعاى كميل و راز و نياز عاشقانه با خداوند شروع شود و اكنون آمدهاند تا لبيك بگويند و رخت از تن بركنند.
امشب پس از دعا، 4950 نفر از زائران ايرانى مدينه اول، در قالب 32 كاروان و با 126 دستگاه اتوبوس به سمت مسجد شجره مىروند و سپس عازم مكه مكرمه مىشوند. انسان در اين لحظهها، در ميان شوق ديدار و غم فراق گرفتار است. در يك چشم، اشك فراق حبيب(ص) و خانه ايشان را دارد و در چشم ديگر، شوق زيارت خانه دوست عزيزتر از جان.
بهسوى ديدار دوست مىآيند. شميم عطر يار مىآيد. نمىدانيم اينجا يعقوب در انتظار ديدار يوسف است يا يوسف به سمت يعقوب مىشتابد؛ چه اينكه هر چيزى بوى ديدار يار را مىدهد، چه اينجايى كه ايستادهايم، چه مسيرى كه مىرويم. ميقات و ميعاد هر دو وعدگاه، دوست است. چه زيبا گفته كه: «يعقوب را پيراهن تو بينا نمىكند، يوسف پيراهن تو را بوى ديگرى است!»