291
خداحافظ، خداحافظ تو اى شهر رسولالله
روزهاى آخر ماه ذىحجه است و بوى محرم در مدينه آمده است. خداحافظىها اينبار همه را به ياد زينب(س) انداخت و صداى هقهق همه هنگامى برخاست كه مداح گفت: «حسين(ع) زينبت را به شام مىبرند».
يا آنگاه كه مىگويد:
اى مصحف ورق ورق، اى روح پيكرم
پايان دعاست و صداى العفو همه برخاسته است. اختتاميه دعا با صداى لطيف و آرام آيتالله استادى و خواندن آيه: (أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذٰا دَعٰاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ) 1 و طلب رحمت از ارحم الراحمين و درخواست فرج امام عصر(عج) و دعا براى مسلمانان در همه سرزمينهاى اسلامى برگزار مىشود.
دعاهاى آيت استادى بيشتر درحوزه سرنوشت سياسى مسلمين به زبان عربى بود و دعاى انفسى و خانواده به زبان فارسى ادا شد.
ختم دعا، به زبان فارسى و عربى اعلام مىشود. من بر روى پايه سنگى يكى از ستونها مىنشينم. از مأموران نيروى انتظامى شهر مدينه قدردانى مىشود. جمعيت به حركت در مىآيند؛ بعضى به نماز مىايستند و برخى مشغول تميزكردن محيط هستند. حتى دانههاى پوست تنقلات كه شايد پيش از دعا افتاده است را جمع مىكنند. آنها با علاقه بسيار مىخواهند نظم و تميزى خود را نشان دهند. آخرين مرحله از اين