124جامعه عربستان و محيطهاى زيارتى آن و وسايل موجود، به هيچ روى با مسائل جانبازان همخوانى ندارد. تنها هتلى كه در مدينه آسانسور و دستشويىهاى قابل استفاده براى جانباز ويلچرى دارد، همين هتل الدخيل است.
نصف بدن كسى كه بر روى صندلى چرخدار مىنشيند، بىحس و ناتوان و در برابر كوچكترين دست انداز به شدت آسيبپذير است؛ جانبازانى كه دو چشم نابينا دارند و چندين جانباز برانكارى كه بار سنگين كپسول آهنى حاوى اكسيژن را براى نفس كشيدن معمولى تحمل مىكنند و در كنار همه اينها، همسران رنجور و زحمتكش آنها قابل ستايشاند كه جان و روحشان را تقديم ايثارگرى اين جانبازان كردهاند و مىكنند.
سفر حج، البته با پرداخت هزينه و سالها انتظار براى آنها التيامى است بر دردها و فرصتى است براى گفتوگو با پيامبر رحمت و امين وحى(ص) و سر سائيدن بر آستان خانه دوست.
ديدار از جانبازان زائر
ساعت 30:13 به محل «هتل الدخيل» رفتيم كه روبهروى ضلع شمالى بقيع قرار دارد. برخلاف روزهاى ديگر كه حاج آقاى قاضى عسكر تنها با اعضاى بعثه مىرفتند، امروز با مسئولان سازمان حج و زيارت، مسئولان ستاد مدينه و رييس هيئت پزشكى به ديدار هتل رفتيم. جالب اينكه، آقاى دكتر رضا مؤمنين، معاون فرهنگى بنياد شهيد، بهعنوان نماينده بنياد شهيد در اين ديدار حضور دارد. ابتدا همه چيز بهخوبى پيش مىرود. جانبازان از سفر و ديدار نماينده محترم ولىفقيه تشكر مىكنند. هرچند كه گلههاى بسيارى هم دارند، از جمله اينكه در مسير آمدن به حج در تهران مورد بىمهرى واقع شدهاند، جانبازى قمىكه به او گفتهاند نمىتواند همسرش را بياورد. همچنين چند جانباز ديگر از مشكل دسترسى نداشتن به آسانسور از اتاقش اظهار ناراحتى مىكند. كمى جلوتر يكى از جانبازان مىگويد: «ما مىخواهيم برات كربلا را