243خود را به آن بياراييد، تا خداوند بر شما رحمت آورد. دشمنان ما را با آن در تنگنا قرار دهيد، تا خداوند شما را رهايى بخشد. 1
پيام اين حديث و احاديث مشابه آن به شيعيان، اين است كه آنان نبايد فقط به اسم شيعه دل خوش كنند، بلكه بايد در عمل پيرو راستين قرآن و اهل بيت(عليهم السلام) باشند و در همهجا آنها را الگوى رفتارى خود برگزينند.
امام باقر(ع) در روايتى، ويژگىهاى شيعيان خود را براى جابربن يزيد جعفى اين گونه بيان فرمود:
اى جابر كسى كه خود را منتسب به ما مىدارد، آيا او را همين بس است كه گويد ما اهل بيت را دوست داريم؟ به خدا سوگند شيعه ما نيست، جز كسى كه از خدا بترسد و او را فرمان بردار باشد. اين گونه كسان شناخته نمىشوند جز با تواضع و خشوع، امانت دارى، كثرت ياد خدا، روزهدارى، اقامه نماز، نيكى به پدر و مادر، رسيدگى به حال همسايگان فقير و مسكين و بدهكار و رسيدگى به يتيمان، راستگويى، خواندن قرآن، كنترل زبان از (تعرض به) مردم مگر با خير و خوبى، و اينگونه كسان در ميان قوم خود امين و معتمدند.
جابر گويد: عرض كردم: اى فرزند رسول خدا! من امروزه كسى را با اين خصوصيتها كه بيان فرموديد، نمىشناسم! امام فرمود: اى جابر! گمان مىكنى براى مرد همين كافى است كه بگويد: من على(ع) را دوست مىدارم و پيرو او هستم، ولى عملش با اين گفته همراه نباشد.