225از منظر حضرت رضا(ع) ارتباط با ديگران و يافتن دوستان خوب، به منزله به دست آوردن بهشت است:

«مَنِ اسْتَفادَ أَخاً فِي الله إسْتَفادَ بَيْتاً في الْجَنّةِ» ¹؛ «كسى كه در راه خدا برادرى به دست آورد، خانه‌اى در بهشت براى خود فراهم ساخته است».

در فرهنگ دينى، براى زندگى اجتماعى نيز اصول و قواعدى بيان شده است. امام صادق(ع) شرط تداوم دوستى و موفقيت در ارتباطات اجتماعى را خوش‌رفتارى و معاشرت نيكو با مردم در همه عرصه‌هاى زندگى، به ويژه در مسافرت‌ها دانسته، مى‌فرمايد:

وَطِّن نَفْسَك عَلَى حُسنِ الصَّحابة لِمَن صَحِبتَ فِي حُسنِ خُلُقِك وكُفَّ لِسانكَ وَاكظِم غَيظَك وَاَقِلَّ لَغْوَك وَتَفرُشُ عَفوَكَ وَتَسخُو نَفسُك. ²

عزم كن كه با مصاحبان خود با خُلق نيكو معاشرت كنى و زبانت را نگهدارى. (ازاين‌رو) خشم خود فرو نشان، از بيهوده‌گويى بر حذر باش، عفو و گذشت را بگستران، و سخاوت و كرم را پيشه ساز.

در احوال پيامبر خدا(ص) آورده‌اند كه حضرت در يكى از سفرهايى كه به حج مى‌رفت، فرمود:

«مَنْ كانَ يُسيءُ الِجوارَ فَلا يُصاحِبْنا» ³؛ «آن كس كه در مصاحبت و هم‌جوارى بد عمل مى‌كند، با ما همسفر نشود».