263مغيره در آنجا خانه ساخت، بوده است تا اين كه اخيراً به بقيع منضم گرديد. و تاريخ اين انضمام را 1373ه .ق نوشتهاند.
على حافظ از نويسندگان اخير مىگويد: «بقيع العمات» قبلاً جدا از بقيع بود و كسى پيكر مرده خود را در آنجا دفن نمىكرد و در فاصله آنجا با بقيع كوچهاى وجود داشت كه به حرّه شرقى متصل مىشد تا اين كه در حوالى سال 1373ه .ق شهردارى مدينه با برداشتن ديوارها، اين بخش و كوچه را به بقيع منضم ساخت و مساحت بقيع العمات كه اضافه شده، 3494 متر مربع مىباشد. 1
2. قبر صفيه پس از قرن دهم داراى گنبد بوده است
به طورىكه پيش از اين تصريح سمهودى را ملاحظه كرديد تا زمان وى؛ يعنى اوايل قرن دهم، قبر صفيه گنبدى نداشته است؛ ليكن از گفتار سيد اسماعيل مرندى برمىآيد كه در زمان او؛ يعنى اواسط قرن سيزدهم، اين قبر داراى گنبد بوده گرچه تاريخ دقيق بناى آن روشن نيست. و طبق گفتار رفعت پاشا (كه نقل خواهيم نمود) اين گنبد در آخرين سال زيارت او (1325ه .ق) و يكصد و هفتاد و پنج سال پس از ديدار مرندى همچنان پابرجا بوده است.
3. «بقيع العمة» نه «بقيع العمات!»
در اين محل تنها يكى از عمههاى رسول خدا(ص) يعنى صفيه مدفون است و در منابع ياد شده نيز سخن از قبر صفيه بود و بس. بقيع العمات اصطلاحى است كه بعدها در افواه مردم رايج شده و شايد علّت آن، دفن شدن فرد ديگرى در كنار قبر صفيه بوده و اين تعدد، اين توهم را به وجود آورده است كه آن دو قبر متعلق به دو عمه پيامبر(ص) صفيه و عاتكه مىباشد؛ ليكن همانگونه كه ملاحظه فرموديد تا نيمه قرن سيزدهم، هيچ يك از نويسندگان، نه از عاتكه ياد كردهاند و نه تعبير بقيع العمات را آوردهاند و اين خود حاكى از آنست كه قبر دوّم متعلق به هر كسى كه باشد، پس از اين تاريخ به وجود