155النّبي(ص) ستة اشهر، فلما توفيت دفنها زوجها على ليلاً و لم يؤذن بها أبابكر و صلّى عليها». ¹

فاطمه(عليها السلام) از اين جهت نسبت به ابوبكر رنجش خاطر پيدا كرد و با او سخن نگفت تا از دنيا رفت.

عايشه اضافه مى‌كند: «فاطمه پس از رسول خدا(ص) شش ماه زنده بود و چون از دنيا رفت همسرش على، ابوبكر را از وفات وى مطلع نساخت و خودش بر پيكر او نماز خواند و شبانه دفن نمود».

ابن عبدالبر مى‌گويد: «وكانت اشارت على زوجها أن يدفنها ليلاً» ²؛ «فاطمه به همسرش على اشاره كرده بود كه او را شبانه به خاك بسپارد».

اين اشارت از سوى حضرت زهرا(عليها السلام) و دفن شدن پيكرش به هنگام شب، كه در منابع اهل سنت فراوان نقل گرديده، در منابع شيعه قدرى صريح‌تر ذكر شده است:

در روايتى آمده است كه: اميرمؤمنان(ع) به هنگام شدّت مرض و در آخرين روزهاى حيات همسرش، در پاسخ پيام عمويش عباس كه در مورد تجهيز و تشييع جنازه فاطمه زهرا(عليها السلام) به آن حضرت پيشنهاداتى را ارائه مى‌داد چنين فرمود:

«و أنا اسئلك يا عمّ أن تسمح لي ترك ما أشرت به، فانّها وصّتني بستر امرها» ³

«اى عمو! درخواست من اين است كه اجازه دهى از پيشنهاد تو در اين مورد صرف نظر كنم؛ زيرا خود فاطمه بر من وصيت نموده است كه مراسم تدفين وى مخفيانه انجام پذيرد».

مرحوم شيخ مفيد از حسين بن على(ع) نقل مى‌كند:

«فلمّا حضرتها الوفاة وصت اميرالمؤمنين ان يتولّى امرها و يدفنها ليلاً و يعفي قبرها، فتولّى ذلك اميرالمؤمنين و دَفنها و عفى موضع قبرها». ⁴

بنابر بعضى از روايات، اميرمؤمنان(ع) بر چهل قبر در بقيع آب پاشيد و شبيه هفت قبر به وجود آورد تا قبر حضرت زهرا(عليها السلام) به هيچ وجه شناخته نشود. ⁵

به هرحال اين وصيت و اين نوع تدفين موجب گرديده كه قبر حضرت زهرا(عليها السلام) مخفى و اقوال و آراء مختلف در ميان محدّثان و مورّخان در محل دفن وى پديد آيد. از