123گفتارش ائمه هدى را معرفى مىنمود و مىفرمود:
«مِنْ وُلْدي احَدَ عَشَرَ نَقيبَاً نُجَباءُ مُحَدّثونَ» 1و
«يَكُونُ اثنى عَشَرَ اميراً كُلّهُمْ مِنْ قُرَيْش» 2با موقف قرار دادن كنار خانه عقيل مىخواست اين خانه را عملاً به مسلمانان معرفى و توجه آنان را به عظمت و اهميت اين مكان شريف جلب نمايد و به امت اسلامى اعلان كند كه اين جايگاه در آينده يكى از كانونهاى مهم توحيد و معرفت خواهد گرديد و تا قيامت به صورت يكى از بزرگترين قلّههاى نور و برهان و حكمت و عرفان خواهد درخشيد.
با اين توجيه، علت استحباب و استجابت دعا در كنار خانه عقيل روشن مىشود كه اين استحباب و استجابت نه در اثر وجود قبر عقيل و عبدالله جعفر در گوشه اين خانه است و حتى نه تنها در اثر توقف رسول خدا(ص) در اين جايگاه بوده است، بلكه بايد در اين محل، حقيقت ديگرى را جستجو كرد و پى كشف واقعيت مهمترى گرديد كه شخص رسول خدا (ص) هم براى اعلان آن حقيقت، اين جايگاه را محل دعا و مناجات خويش قرار داده است.
و اگر ابن زباله و سمهودى و هم فكرانشان به جاى ظاهر اين خانه، به باطن آن راه مىيافتند و به جاى «بيت» با «اهل بيت» آشنا مىشدند، به اين واقعيت مىرسيدند كه به يمن وجود قبر پاك و مطهر چهار تن از اهل بيت در اين خانه است كه خداوند متعال همانگونه كه آنان را تطهير نموده دعا در كنار قبورشان را نيز مستجاب فرموده است. و در مىيافتند كه نه تنها دعاى آنانكه ولايت اين خاندان را پذيرفته و در داخل خانه و حرم امنشان جايگزين شدهاند مورد قبول است، بلكه حتى كسانى كه به اين مرحله نرسيدهاند اما توانستهاند به طور ناخود آگاه به حريم حرمشان و به بيرون خانه امنشان قدم بگذارند باز هم به بركت قبور پاكشان از فضل و رحمت خدا مأيوس نيستند و وعده: (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ) شامل حال آنان نيز خواهد گرديد.