74
(وَ مٰا يَسْتَوِي الْأَحْيٰاءُ وَ لاَ الْأَمْوٰاتُ إِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشٰاءُ وَ مٰا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ)
و هرگز مردگان و زندگان يكسان نيستند. خداوند پيام خود را به گوش هر كس بخواهد مىرساند، و تو نمىتوانى سخن خود را به گوش آنان كه در گور خفتهاند برسانى! بنابراين آنان كه در قبرند، سود و زيانى نمىرسانند و نمىشنوند.
هرچند ما منظور آيه را از (مَنْ فِي الْقُبُورِ) خواهيم گفت، ولى كوتاه عرض مىكنيم كه اينان به آيات متشابه استدلال كردهاند و مىخواهند فتنهانگيزى كنند و از تأويل آيات قرآن به نفع خود استفاده نمايند.
همچنين به آيه 13 سوره ممتحنه استدلال كردهاند به:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمٰا يَئِسَ الْكُفّٰارُ مِنْ أَصْحٰابِ الْقُبُورِ)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! با قومى كه خداوند آنان را مورد غضب قرار داده دوستى نكنيد؛ آنان از آخرت مأيوساند، همانگونه كه كفار مدفون در قبرها مأيوس مىباشند.
اين خلاصهاى از آياتى بود كه اينان براى رسيدن به منظورشان به آنها استناد كرده بودند؛ اما اين تمام حرفشان نيست و جنبههاى ديگرى نيز براى اثبات ادعايشان شبيه به همين مطالب ذكر كردهاند.
پنجم: در زيارت قبور، تبرك جستن به آنها بهواسطه بوسيدنشان و دست كشيدن به آنها - به ادعاى اينان - شرك است و نه مظهرى براى توحيد و عبادت خدا.
در اينجا ادعا مىشود كه قبر و شخص زيارتشده، به جاى خدا خوانده مىشود و زائران از او طلب مىكنند كه حاجاتشان را برآورده كند و مشكلاتشان را مرتفع نمايد. زائران براى او نماز مىخوانند و حيوان ذبح مىكنند و از اين قبيل اعمال كه همه شرك بوده و جايز نيست.
ششم: اموالى كه در اين حرمها هزينه مىشود، اسراف بوده و براساس نص قرآن