91بن باز در جواب اين سؤال، فتوا داده: «اما در مورد گنبدى كه روى قبر پيامبر است، بايد گفت: اين گنبد در قرون متأخر و بهدست حاكمان نادان ساخته شده است و اگر از بين برود، اشكالى ندارد؛ بلكه حق آن است كه اين گنبد نابود شود».
بن باز جايى ديگر گفته بود: چهل سال در مدينه مسجدالنبى نماز خواندم؛ ولى هنوز به پيامبر سلام ندادهام...».
جدال با آيتالله حكيم
مرحوم آيتالله العظمى سيد محسن حكيم1 كه مرجع شيعيان و زعيم حوزه علميه نجف بود، در سفرى كه به عربستان داشت، در جلسهاى با «بن باز» مفتى آن روز عربستان مواجه شد.
بن باز، ظاهراً به ديدن آقاى حكيم رفته بود؛ ولى درواقع قصد داشت با ايشان جدال، و افكار وهابيگرى خود را مطرح كند. در اين جلسه، بن باز از آيتالله حكيم پرسيد: «شما شيعيان چرا به ظواهر قرآن عمل نمىكنيد»؟ آيتالله حكيم در جواب گفتند: «اين ديدار جاى چنين صحبتهايى نيست. بگذاريد به احوالپرسى برگزار شود».
بن باز سماجت كرد و خواستار دريافت جواب شد. آيتالله حكيم، ناچار به بن باز گفتند: «اگر قرار باشد به ظاهر قرآن تكيه كنيم و همان را معيار عمل به آن قرار دهيم، بايد معتقد شويم كه شما به جهنم خواهيد رفت»!
بن باز، با تعجب پرسيد: «چرا»؟ آيتالله حكيم گفتند:
چون قرآن مىفرمايد: ( وَ مَنْ كٰانَ فِي هٰذِهِ أَعْمىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمىٰ وَ أَضَلُّ سَبِيلاً ) ؛ «كسى كه در اين جهان (از ديدن چهره حق) نابينا باشد، در جهان آخرت هم نابينا و گمراهتر خواهد بود.» (اسراء: 72) و شما كه از دو چشم نابينا هستيد. طبق ظاهر اين آيه بايد در آخرت هم نابينا باشيد و در زمره گمراهان كه اهل جهنماند، قرار بگيريد. بنابراين، ظاهر بسيارى از آيات قرآن مقصود نيست!