105چند تن از اهل علم و چند نفر از متدينان را به آن منطقه فرستادند و دستور دادند كه درخت را بكنند و تكهتكه كنند و مردم را از اين امر موهوم برهانند. اين اشخاص از طرف آيتالله بروجردى به آن منطقه رفتند و امر ايشان را اجرا كردند.
بن باز پس از شنيدن اين ماجرا، آيتالله بروجردى را بسيار تحسين، و اظهار تعجب زيادى كرد؛ ولى سؤال ديگرى مطرح كرد و گفت: «ولى شيعيان از افراد مرده، چيزى مىطلبند». من گفتم:
شما پيامبر را مرده مىدانيد؟ آياتى در قرآن هست كه پيامبر، شاهد اعمال مؤمنان است؛ مانند آيه: ( وَ كَذٰلِكَ جَعَلْنٰاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَدٰاءَ عَلَى النّٰاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً) ؛ «و بدين سان، شما را امت ميانهاى قرار داديم تا بر مردم گواه باشيد و پيامبر هم بر شما گواه است» (بقره: 143) يا آيه: ( وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ ) ؛ «بگو: عمل كنيد! خداوند و فرستاده او و مؤمنان، اعمال شما را مىبينند» (توبه: 105).
از اين گذشته، يكى از علماى بزرگ اهل سنت، يعنى ابوالحسن اشعرى كه سال 430 وفات كرده، كتابى نوشته است به نام «حياة الانبياء بعد مفارقة ارواحهم من أجسادهم»؛ يعنى زندگى پيامبران پس از مفارقت ارواحشان از جسدهايشان. بنابراين انبيا مرده محسوب نمىشوند.
بن باز در جواب گفت: «بله، انبياء حيات برزخى دارند».
در جواب گفتم:
حيات برزخى، اختصاصى به پيامبران ندارند. كفار هم حيات برزخى دارند. شاهدش هم اين آيه است: ( النّٰارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهٰا غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السّٰاعَةُ ) ؛ «عذاب آنها آتش است كه هر صبح و شب بر آنان عرضه مىشوند و روزى كه قيامت برپا شود» (غافر: 46). اين آيه نشان مىدهد كه عالم برزخ، شب و روز دارد؛ ولى بهشت و جهنم، شب و روز ندارد.